نوشته‌ها

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

Sector، به طور اختصاصي سايز هر يک از تقسيمات موجود در هارد ديسک، فلاپي ديسک، درايو هاي نوري، فلش درايو ها و … مي باشد. در تصوير پایین به راحتی مفهوم سکتور را میتوانید درک کنید.  ميدهند. معمولا به Sector ها Disk Sector هم مي گويند و همچنين Block نيز گفته ميشود، که کمتر رايج است. اغلب به گروهي از سکتور ها Block مي گويند.

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

منظور از اندازه Secror  (سکتور) یا Disk Sector

هر سکتور يک فضاي فيزيکي را در هاردديسک ها به خودشان اختصاص مي دهند که معمولا از 3 بخش تشکيل مي شوند: sector header، (ابتداي سکتور)، (error-correcting code ،(ECC (کد تصحيح خطا)، و ناحيه اي که در واقع اطلاعات ما در آن ذخيره مي شود. به طور معمول يک سکتور از هارد ديسک و يا فلش درايو ها مي توانند 512 بايت از اطلاعات را در خود نگه دارند. اين استاندارد، در سال 1956 پايه گذاري شد. در سال 1970، با به ميان آمدن دستگاه هاي ذخيره سازي بزرگتر سکتور هايي با سايز 1024 بايت و 2048 بايت نيز معرفي شدند. به طور معمول يک سکتور از درايو نوري مي تواند 2048 بايت ديتا را در خود ذخيره کند.

در سال 2007 کارخانه هاي سازنده دستگاه هاي ذخيره سازي از Advanced Format hard drives، (تکنولوژي پيشرفته فرمت کردن هارد درايو ها)، استفاده کردند که مي توانست با فرمت شدن هارد درايو اندازه هر سکتور را تا 4096 بايت افزايش دهد، که اين مزيت باعث مي شد تا در امر error-correcting (تصيح خطا ها)، کمک شاياني کند. اين استاندارد از سال 2011 تاکنون مورد استفاده قرار مي گيرد و در دستگاه هاي مدرن ذخيره سازي بسيار کاربرد دارد. پس تا اينجا فهميديم که مجموعه اي از سايز هاي سکتور ها مي توانند نشانگر ظرفيت هارد درايو ما باشند. مثلا ما فلش مموري داريم که ظرفيتش 2 گيگابايت است و اندازه هر سکتورش 2048 بايت است. حال اگر 2 گيگابايت را بر 2048 بايت تقسيم کنيم تعداد سکتور هاي اين فلش مموري بدست مي آيد که برابر با 976562 عدد سکتور مي باشد.

Disk Sectors و Allocation Unit Size :

زماني که شما هارد ديسک خود را فرمت مي کنيد، حالا چه با ابزار هاي پيش فرض ويندوز، يا ساير اپليکيشن ها مي توانيد Allocation Unit Size، يا AUS، دلخواه خود را انتخاب کنيد. AUS اساسا به فايل سيستم مي گويند که کوچکترين واحد ذخيره سازي اطلاعات خود را چه سايزي در نظر بگيرد. براي مثال: در سيستم عامل ويندوز شما مي توانيد هارد درايو خود را با سايز هاي 512، 1024، 2048، 4096 و يا 8192 بايتي فرمت کند. حتي مي توان با 16، 32 و 64 بايت نيز هارد درايو را فرمت کرد.

فرض کنید فايلي به حجم یک مگابايت (1000000 بايت)، داريد. شما مي توانيد اين فايل را در فلاپي ديسکي با اندازه سکتور 512 بايت، ذخيره کنيد و يا در هارد درايوي با اندازه سکتور 4096 بايت مي توانيد ذخيره کنيد. در حقيقت مهم نيست که اندازه سکتور دستگاه ذخيره سازي تان در چه اندازه است، بلکه مهم اين است که ظرفيت کل دستگاه ذخيره سازي تان چقدر است.
تنها تفاوت بين دستگاه هاي ذخيره سازي که سايز سکتور آنها 512 بايت و يا 4096 بايت و … است، اين است که در مثال، ما فايلي به حجم 1 مگابايت بايد در سرتاسر يک هارد درايو با سايز سکتور 4096 بايت ذخيره شود و در طرف مقابل اگر همان فايل را در هارد درايوي با سايز سکتور 512 بايت ذخيره کنيم، طبيعي است تعداد سکتور هايي که براي ذخيره سازي فايل 1 مگابايتي ما در دستگاه ذخيره سازي با سايز سکتور 4096 بايت استفاده مي شود از تعداد سکتور هايي که فايل يک مگابايتي ما در دستگاه ذخيره سازي با سايز سکتور 512 بايت استفاده مي شود کمتر خواهد بود.

در اين مثال اگر فايل یک مگابايتي ما ويرايش شود و تبديل به فايلي به حجم 5 مگابايت شود (يعني 4 مگابايت افزايش حجم داشته باشيم)، در اين حين اگر اين فايل را در دستگاهي با allocation unit size اي با ظرفيت 512 بايت ذخيره کنيم، تکه 4 مگابايتي از فايل در سکتور هاي مختلفي در سرتاسر هارد درايو ما ذخيره ميشود.

Fragment

Fragment

احتمالا ما فايل هايي را قبل از انجام تغييرات بر روي فايل 1 مگابايتي مان در دستگاه ذخيره سازي خود ذخيره نموده ايم، حال گروهي از سکتور ها که در قسمتی از دستگاه ذخيره سازي ما براي آن فايل يک مگابايتي، که به فايل 5 مگابايتي تبديلش کرديم و گروهي از سکتور ها که براي افزايش حجم فايل مان(4 مگابايت افزايش حجم اخير)، از لحاظ موقعيت قرارگيري در دستگاه ذخيره سازي ما از هم فاصله دارند که اين مي تواند موجب Fragment (تکه تکه)، شدن سکتور هاي فايل مان شوند.

اگر به اين نکته دقت کنيد در مي يابيد که اگر ما اندازه سکتور ها يا allocation unit size، حافظه ذخيره سازي مان را بزرگتر انتخاب کنيم (مثلا 4096 بايت)، کمتر دچار Fragment شدن داده ها مي شويم و اين مزيت مي تواند در سرعت عملکرد کامپيوتر یا سرور و دسترسي سريعش به بلاک هاي حافظه کمک کند. ناگفته نماند که در فايل ها و داده هاي عظيم قطعا Fragment شدن وجود خواهد داشت.

سکتور ها در محلي نزديک به مرکز ديسک ها قرار مي گيرند که تراکم کمتري نسبت به ساير موقعيت فيزيکي ديسک ها دارد. از اين رو به اين موقعيت هاي فيزيکي هارد درايو ها در اصطلاح zone bit recording مي گويند. zone bit recording هارد درايو ها به بخش هاي مختلفي به نام zone(ناحيه)، تقسيم مي کند. که هر zone گروهي از سکتورها را شامل مي شود. نتيجه اين مي شود که بخش هاي بيروني از هارد ديسک مي تواند شامل تعداد بيشتري سکتور باشد و از اين رو سريعتر مي توان به zone هاي نزديک به مرکز هارد ديسک ها دسترسي يافت. ابزار هاي Defragmention، با حرکت دادن سکتور ها به بخش بيروني هارد ديسک موجب دسترسي سريعتر به داده ها گردد.

منبع:Itpro.ir