نوشته‌ها

دیفرگ کردن هارد دیسک و ترمیم کردن SSD چه زمانی ضرورت پیدا می کند

دیفرگ کردن هارد دیسک و ترمیم کردن SSD چه زمانی ضرورت پیدا می کند

آیا دستگاه‌های ذخیره‌سازی امروزی نیاز به بهینه‌سازی (دیفرگ یا تریم) دارند؟ چه زمانی باید عملیات بهینه‌سازی را برای دستگاه‌های ذخیره‌سازی انجام داد؟
مدت زمان زیادی از دورانی که دیفرگ کردن برای هارد دیسک‌ توصیه می‌شد، می‌گذرد. برخی کاربران هنوز سؤال می‌کنند با توجه به پیشرفت‌های امروزی، چه زمانی و چگونه باید دستگاه‌های ذخیره‌سازی را بهینه‌سازی (به‌اصطلاح دیفرگ) کنند. جواب این سؤال را در این مقاله به تفصیل بخوانید.

دیفرگ کردن (Defragging)

دیفرگ کردن در معنای لغوی به معنای یکپارچه‌سازی است. Defrag اصطلاحی است که در مورد هارد دیسک (نه حافظه اس‌اس‌دی) به کار می‌رود. این عمل تا قبل از معرفی فایل سیستم NTFS توسط مایکروسافت بسیار پر کاربرد و مفید بود؛ زیرا در این فایل سیستم بهینه‌سازی به‌صورت خودکار انجام می‌شود. با توجه به قابلیت‌هایی (مانند پیش‌خوانش، طبقه‌بندی بهتر فایل و …) که مایکروسافت جهت بهینه‌سازی در ویندوز تعبیه کرده است، حتی پس از گذشت سال‌ها استفاده از هارد دیسک، کمتر شاهد افت کارایی محسوس در این دستگاه‌ها هستیم.

دیفرگ کردن (Defragging)

دیفرگ کردن (Defragging)

گفته می‌شود بهینه‌سازی برای دستگاه‌های اکسترنال که با فرمت FAT16، FAT32 و exFAT عرضه می‌شوند، بعد از استفاده طولانی‌مدت بسیار مفید است: ولی مقدار زمانی که شما با بهینه کردن ذخیره می‌کنید در برابر مقدار زمانی که در حال بهینه‌سازی هستید، قابل بحث است. در گذشته و زمانی که فایل سیستم‌ها FAT، سیستم‌عامل داس و هارد دیسک‌ها با ظرفیت ۸۰ مگابایت بودند، عملیات دیفرگ کردن به افزایش بازده زیادی منجر می‌شد؛ ولی اکنون با پیشرفته شدن سیستم‌ها، این عملیات به‌صورت اتوماتیک توسط سیستم‌عامل انجام می‌شود؛ بنابراین انجام عملیات دیفرگ توصیه نمی‌شود.

اگر به توصیه فوق عمل نمی‌کنید، این هشدار را جدی بگیرید: «حافظه‌ی اس‌اس‌دی (SSD) را دیفرگ نکنید.».رفتار حافظه‌ی اس‌اس‌دی کاملا با هارد دیسک‌ متفاوت است؛ این دستگاه‌ها اطلاعات را به‌صورت پراکنده از کانال‌های مختلف روی چیپ‌های مختلف ذخیره می کند. دیفرگ کردن اس‌اس‌دی هیچ سودی ندارد که هیچ؛ بلکه با توجه به عمر مفید محدود این حافظه‌ها باعث می‌شود سریع‌تر از مدت‌زمان پیش‌بینی‌شده از کار بیافتد.

بررسی خطا‌ها (Checking for errors)

بررسی خطا‌ها (Checking for errors)

بررسی خطاها (Checking for errore)

دستور اسکن درایو یا چک‌دیسک (عبارت CHKDSK که در برنامه CMD وارد می‌کنیم) جزو دسته دیگری از بهینه‌سازی‌ها محسوب می‌شود. این دستور در عملیات بعد از هنگ کردن، صفحه آبی مرگ و موارد مشابه بسیار مفید واقع می‌شود. خوشبختانه در نسخه‌های جدید ویندوز، اگر خطایی شناسایی شود، به کاربر اطلاع داده و درخواست بررسی خطا می‌شود.

برای اجرای این عملیات به‌صورت دستی، ابتدا درایو مورد نظر را در ویندوز انتخاب کنید، سپس با راست کلیک روی آن، گزینه Properties را انتخاب کنید و از سربرگ Tools گزینه Check را کلیک کنید. «هشدار» انجام ندادن این دستور برای اس‌اس‌دی‌ها صادق است و تنها موجب تلف کردن وقت و کم کردن عمر دستگاه می‌شود. دستور CHKDSK را می‌توانید از طریق CMD اجرا کنید.

بهینه سازی و تریم (TRIM)

ویندوز از عبارت بهینه‌سازی (Optimizing) برای تمامی درایوها استفاده می‌کند؛ ابزار بهینه‌سازی برای هارد‌ دیسک‌ها دیفرگ و برای اس‌اس‌دی‌ها تریم است. برای اجرای این عملیات (همانند دستور چک) به‌صورت دستی ابتدا درایو مورد نظر را در ویندوز انتخاب کنید، سپس با راست کلیک روی آن، گزینه Properties را انتخاب کنید و از سربرگ Tools گزینه Optimize را کلیک کنید.

بهینه سازی و تریم (TRIM)

بهینه سازی و تریم (TRIM)

دستور تریم (TRIM)

دستور تریم فقط برای اس‌اس‌دی‌ها کاربرد دارد و به‌صورت خیلی ساده تمامی سلول‌ها را خالی می‌کند. سلول‌ها محل ذخیره‌سازی اطلاعات در اس‌اس‌دی‌ هستند و به‌صورت گروهی، صفحه را تشکیل می‌دهند که اغلب ۴ تا ۱۶ کیلو بایت است.

صفحات نیز به‌صورت گروهی، بلاک را تشکیل می‌دهند که معمولا ۱۲۸ تا ۵۱۲ کیلوبایت حجم دارد. سلول ها فقط زمانی می‌توانند اطلاعات ذخیره کنند که خالی باشند. عملیات نوشتن در این حافظه ها فقط می‌تواند روی واحدهای صفحه انجام شود. اما عملیات خالی کردن با توجه به ماهیت اس‌اس‌دی‌ روی تمام بلاک اثر می‌گذارد. بنابراین برای خالی کردن قسمتی از بلاک، کل اطلاعات آن روی حافظه کش اس‌اس‌دی قرار می‌گیرد و خالی می‌شود و سپس باقی اطلاعات روی حافظه ذخیره می‌شود.

نوشتن اطلاعات روی صفحات با سرعت زیادی انجام می‌گیرد؛ اما زمانی که صفحه قبلا نوشته شده باشد، انجام عمل نوشتن به‌کندی انجام می‌شود. دلیل این است که همان‌طور که گفته شد، فقط زمانی روی سلول‌ها می‌توان اطلاعات نوشت که خالی باشد. حال اگر بخشی از سلول‌ها را بخواهیم دوباره بنویسیم باید اطلاعات آن‌ها خالی شده باشد.

از آنجا که خالی کردن اطلاعات به‌صورت بلاکی انجام می‌شود، همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، برای خالی کردن بخشی از بلاک، ابتدا کل اطلاعات آن روی حافظه کش اس‌اس‌دی ذخیره می‌شود. سپس بلاک به‌صورت کامل خالی می‌شود و نهایتا اطلاعات روی کش و اطلاعاتی که باید جایگزین شوند، روی بلاک نوشته می‌شود.

زمانی که شما به ویندوز دستور Delete می‌دهید، تنها کاری که ویندوز می‌کند به سلول‌های حاوی اطلاعات اجازه دوباره نوشته شدن می‌دهد؛ ولی تا زمانی که اطلاعاتی دوباره روی آن‌ها نوشته نشود، اطلاعات سلول پابرجا است. با اجرای دستور تریم، اطلاعات سلول هایی که اجازه دوباره نوشته شدن دارند در واحدهای صفحه پاک می‌شوند و زمانی که شما در حال نوشتن اطلاعات هستید، عملیات با سرعت انجام می‌شود.

به علت زمان‌بر بودن این عملیات، هیچ گاه زمانی که حافظه در حال فعالیت است دستور تریم اجرا نمی‌شود. تنها در صورتی که دستور به‌صورت دستی وارد شود یا درایو مورد نظر مدت‌زمان زیادی کار نکند دستور تریم اجرا می‌شود. با اجرای این دستور بازدهی دستگاه به‌صورت محسوسی زیاد می‌شود.

پاک سازی امن (Secure Erase)

برای هارد دیسک‌ها پاک‌سازی ایمن به معنی پاک کردن اطلاعات به‌صورتی است که غیر قابل بازگردانی باشد. این عملیات فقط پاک کردن ساده (اجازه دوباره نوشته شدن) را شامل نمی‌شود و بدان معنی است روی تک‌تک اطلاعات پاک‌شده، داده‌های تصادفی نوشته می‌شود.

برای اس‌اس‌دی‌ این عملیات علاوه بر پاک کردن کامل تک‌تک سلول‌های حافظه، تمامی اطلاعات بی‌استفاده جدول‌های دستگاه (که آدرس سلول‌ها، صفحه‌ها و بلاک‌ها را ذخیره کرده‌اند) را نیز پاک می‌کند و کارایی دستگاه را افزایش می‌دهد.

اس‌اس‌دی‌ حافظه های پرسرعتی است و انجام این عملیات در موارد ذیل توصیه می‌شود:

  • زمانی که می خواهید اطلاعات محرمانه‌ای از روی حافظه غیر قابل بازیابی شود
  • زمانی که برای مدت زیادی از حافظه استفاده کردید یا بعد از پر شدن کل حافظه
  • زمانی که کارایی دستگاه به شکل محسوسی کم شده است

توصیه نهایی

برای اکثر کاربر‌ها عملیات بهینه‌سازی به‌صورت خودکار توسط ویندوز انجام می‌شود. برای کاربران حرفه‌ای انجام عملیات تریم در اس‌اس‌دی‌ و دیفرگ در هارد دیسک می‌تواند مفید باشد. سخن آخر اینکه برای انجام پاک‌سازی امن، حتما از داده‌های خود نسخه پشتیبان تهیه کنید.

SSD چیست ؟ و تفاوت آن با هارد دیسک ها

SSD چيست؟

SSD وسيله ذخيره اطلاعات است. به عبارت ديگر عملکرد SSD همانند هارد ديسک کامپيوتر شماست اما سريعتر است. تفاوت اصلي SSD با هارد ديسک اين است که هارد ديسک الکترومکانيکي است اما SSD الکترونيکي. يعني هارد ديسک داراي اجزاء و قطعات متحرک است به طوري که هارد ديسک داراي صفحات مغناطيسي است که به دور محور خود ميچرخند و اطلاعات بر روي آن صفحات ذخيره ميشود. بنابراين مدت زماني طول ميکشد تا اين ديسک ها چرخيده و در موقعيت مناسب براي خواندن يا نوشتن داده قرار گيرند. بر خلاف هارد ديسک ، SSD هيچگونه قطعه متحرکي ندارد و اطلاعات رو بر روي ميکروچيپ ها ذخيره ميکند، مانند فلش ديسک هاي USB اما بسيار سريعتر. همچنين SSD ها ميتوانند بلافاصله شروع به نوشتن يا خواندن اطلاعات کنند زيرا نيازي به زمان براي جابجايي قطعات متحرک نيست.

تاريخچه SSD

اساس کار SSD ها به دهه 1950 باز ميگردد، جايي که از دو تکنولوژي مشابه استفاده ميشد. حافظه هسته مغناطيسي (Magnetic Core Memory) و ذخيره سازي فقط خواندني صفحه خازني (CCROS). اين حافظه هاي جانبي در زمان کامپيوترهاي لامپي بوجود آمدند اما با ظهور حافظه هاي استوانه اي که ارزانتر بودند، توليد آنها متوقف شد.در دهه 1970 و 1980 SSD ها به عنوان حافظه ابرکامپيوترهاي اوليه IBM و چند شرکت ديگر استفاده شدند. در آن زمان قيمت فوق العاده زياد SSD استفاده از آنها را بسيار کم کرده بود. پس از تلاش هاي متعدد شرکتها براي توليد حافظه نيمه هادي مقرون به صرفه با قابليت نگهداري طولاني مدت از اطلاعات و حجم قابل قبول، سر انجام در اواخر دهه 1980 شرکت StorageTek اولين نوع SSD مدرن را ارائه کرد.در سال 1995 SSD هاي مبتني بر حافظه فلش عرضه شدند که به علت مقاومت در برابر ضربات شديد، لرزش و تغييرات دما در صنايع نظامي و فضايي مورد استفاده قرار گرفتند.در سال 2009 شرکت Micron Technology از اولين SSD با قابليت اتصال از طريق SATA 6GB/ رونمايي کرد.

ساختار SSD

اجزاء اصلي يک SSD، کنترلر و حافظه ذخيره اطلاعات هستند.1) کنترلر : کنترلر وظيفه برقرار ارتباط بين حافظه داخل SSD با کامپيوتر ميزبان را دارد. يکي از شاخص ترين فاکتورهاي SSD نوع کنترلر استفاده شده در آن است. کنترلر ميتواند همچنين اعمال کشف و تصحيح خطا (ECC) و رمزنگاري اطلاعات را نيز انجام دهد. کنترلر هاي Intel ، Micron و SandForce از تکنولوژي خاص خود استفاده ميکنند و سرعت بيشتري نستب به کنترلر هاي ديگر ارائه ميدهند.2) حافظه :بيشتر توليدکنندگان SSD ازNon-Volatile NAND Flash Memory در ساختار SSD خود استفاده ميکنند زيرا نسبت به DRAM قيمت کمتري دارد و بدون نياز به منبع تغذيه، اطلاعات را نگهداري ميکند. اين نوع حافظه سرعت کمتري نسبت به DRAM دارد و به همين دليل SSD هاي اوليه سرعت کمتري نسبت به هارد ديسکهاي معمولي داشتند. مشکل سرعت در سال 2009 با استفاده از کنترلر هاي بهتر برطرف گرديده است. SSD هاي مبني بر DRAM داراي سرعت بسيار بالا هستند اما براي نگهداري اطلاعات به منبع الکتريکي مانند باتري يا آداپتور نياز دارند و معمولا در سرور ها مورد استفاده قرار ميگيرند.3) Cache يا بافر :معمولا SSD مانند هارد ديسک معمولي از يک حافظه کوچک DRAM به عنوان Cache استفاده ميکند.

مزاياي SSD

SSD بلافاصله اقدام به خواندن و نوشتن داده ميکند و برخلاف هارد ديسک نيازي به زمان براي چرخش ديسک ندارد در حالي که هارد ديسک نياز به زماني در حدود 2 ثانيه براي دسترسي واقعي به درايو دارد. SSD با سرعتي در حدود دو برابر هارد ديسک اقدام به نوشتن و خواندن اطلاعات ميکند. اين بدين معنيست که کامپيوتر شما زودتر بوت ميشود و بازي ها و نرم افزارهاي شما زودتر لود ميشوند.SSD نيازي به Defragment شدن ندارد. يعني بر خلاف هارد ديسک که پس از مدتي استفاده کند ميشود، تغييري در سرعت SSD بوجود نميايد.SSD بسيار کمتر در معرض خراب شدن در اثر سقوط و ضربه است زيرا قطعه متحرک ندارد.ميدانهاي مغناطيسي قوي ميتوانند به اطلاعات هارد ديسک آسيب برسانند اما SSD در برابر ميدان مغناطيسي آسيب نميبيند.از نظر مصرف انرژي هارد ديسک در حدود 3 تا 4 برابر انرژي بيشتري نسبت به SSD مشابه خود مصرف ميکند. يعني در صورت استفاده از SSD به جاي هارد ديسک در نوت بوک، باتري نوت بوک شما ديرتر خالي خواهد شد.هارد ديسک در حدود 3 برابر بيشتر از SSD گرما توليد ميکند.

معايب SSD

يکي از معايب SSD عدم قابليت Encryption يا همان رمزنگاري اطلاعات است. البته اين مشکل براي همه SSD ها وجود ندارد. از آنجا که بسياري از SSD ها از حافظه نوع MLC NAND Flash Memory استفاده ميکنند و اين نوع حافظه قابليت بازنويسي اطلاعات در موقعيت خود را ندارد و تنها اطلاعات را در بلاک جديد نوشته يا روي اطلاعات ديگر بازنويسي ميکند و قابليت Overwrite ندارد، در صورت استفاده از يک نرم افزار براي رمزنگاري اطلاعات، پس از رمزنگاري، اطلاعات اوليه همچنان قابل دسترسي هستند. بنابراين پس از رمزنگاري بايد با استفاده از نرم افزار يا قابليت کنترلر SSD اطلاعات اوليه را به صورتي امن از بين ببريد. در صورتي که نياز مبرم به رمزنگاري امن اطلاعات داريد، حتما SSD با قابليت Secure Erase خريداري کنيد.عيب ديگر SSD قيمت بالاي آن است که در حدود 10 برابر گرانتر از هارد ديسک متناظر در ظرفيت هاي رايج است.

مقايسه SSD

و هارد معموليهارد ديسکهاي معمولي براي سالهاي طولاني يکه تاز حافظه هاي حجيم قابل خواندن و نوشتن غير فرّار بوده اند. اما با حضور نسل جديد SSD ها رفته رفته نقش هارد ديسکهاي معمولي کمرنگ تر ميشود. در حال حاضر تنها مزيت هارد ديسکهاي معمولي نسبت به SSD قيمت کمتر آنهاست که روند نزولي قيمت حافظه هاي NAND اين ميزيت را نيز از آنها خواهد گرفت. SSD ها از نظر سرعت، توانايي حفاظت از اطلاعات، مصرف انرژي، اندازه و ساير معيارهاي اصلي از هارد ديسکهاي معمولي بهترند. همچنين SSD ها به علت نداشتن اجزاي متحرک، کاملا ساکت و بي صدا هستند.در نهايت بهترين انتخاب، با توجه به نياز شما مشخص ميشود، اگه سرعت براي شما بيشترين اهميت را دارد، SSD گزينه مناسب است اما اگه ظرفيت زياد به ازاي هزينه کم ميخواهيد، هنوز هارد ديسک هاي معمولي بهترين گزينه هستند.امکان استفاده همزمان از SSD و هارد ديسک هاي معمولي نيز يک راهکار هوشمندانه است. ميتوانيد براي اجراي سيستم عامل و نرم افزارها و بازي ها از SSD استفاده کنيد و در کنار آن از يک هارد ديسک با ظرفيت بالا براي آرشيو موسيقي و تصاوير و ويدئوهاي خود کمک بگيريد.

منبع: Bazargani33.com

تفاوت حافظه های SSD با هارد دیسک های HDD

هارددیسک‌ها در دهه 50 میلادی اختراع شدند. در ابتدا آنها دیسک‌های بزرگی به ضخامت 20 اینچ بودند و فقط چند مگابایتي از اطلاعات را مي‌توانستند ذخیره کنند. در ابتدا نام آنها “دیسک‌های ثابت ” (Fixed Disks) یا وینچسترز (یک اسم رمز که قبلاً برای یک محصول محبوب IBM استفاده می‌شده است) بود. بعدها برای تشخیص آنها از فلاپی دیسک (ديسک نرم)، نام‌ هارددیسک بر روی آنها گذاشته شد.
با گذشت زمان و بالا رفتن حجم اطلاعات مورد نیاز کاربران، کم کم نیاز به دیسک‌هایی با سرعت انتقال بیشتر و مصرف انرژی کمتر احساس شد که این مسئله در مورد دستگاه‌های قابل حمل، مثل نوت‌بوک‌ها و نِت‌بوک‌ها، بیشتر احساس می‌شود. بنابراین شرکت‌های سازندۀ‌ هارددیسک، به فکر ساخت دیسک‌هایی با سرعت انتقال بسیار بالا و مصرف انرژی کمتر افتادند و توانستند دیسک‌هایی را با الهام از تکنولوژی بکار گرفته شده در Flash درايوها بسازند که هم سرعت بیشتری دارد و هم انرژی کمتری مصرف می‌کند. اين ديسک‌ها همان SSD‌ها هستند.

درایوهای SSD

پیش از هرچیز باید بدانید که SSD مخففی برای عبارت Solid State Drive است. به زبان ساده‌ تر می‌توان SSD را نسخه هوشمندتر و البته با ابعاد متفاوت از فلش‌مموری‌هایی که برای انتقال اطلاعات از آن‌ها استفاده می‌کنیم دانست و طبیعتا همانند فلش‌ مموری‌ها هیچ خبری از قسمت‌های متحرک در SSD نیست. در این دستگاه‌های ذخیره‌سازی، اطلاعات بر روی میکرو تراشه‌ها ذخیره می‌شوند. در طرف مقابل دیسک سخت از یک بازوی مکانیکی به‌همراه هد خواندن/نوشتن به‌منظور خواندن اطلاعات از مکان صحیح بر روی فضای ذخیره‌سازی بهره می‌برد. تفاوت این دو دستگاه منجر به سریع‌ تر شدن SSD در مقایسه با دیسک های سخت (HDD) می‌شود. HDD یا همان دیسک سخت به‌منظور بدست‌آوردن اطلاعات به کار فیزیکی (جابجایی مکانیکی) بیشتری در مقایسه با SSD نیاز دارد. این امر موجب پایین آمدن سرعت و همچنین ایجاد صدا در زمان کار کردن هارد دیسک ها میشود.

SSDهای متداول از آنچه حافظه فلش برپایه NAND خوانده می‌شود استفاده می‌کنند. این حافظه از نوع حافظه‌های غیرفرار است. در صورتی که بخواهیم توضیح بیشتری از واژه “غیرفرار” ارائه دهیم باید گفت می‌توانید دیسک را خاموش کنید و این دیسک فراموش نخواهد کرد که چه اطلاعاتی بر روی آن موجود بوده است که البته این ویژگی ضروری هر حافظه دائمی است. در آغاز عرضه SSD ها به بازار این شایعه مطرح شده بود که اطلاعات ذخیره‌شده بر روی این دیسک‌ها تنها پس از چندسال ازبین می‌روند. با بهره‌گیری تکنولوژی امروز می‌توان اطمینان حاصل کرد که این شایعه از پایه و اساس اشتباه است و می‌توانید اقدام به خواندن و نوشتن اطلاعات برای مدت طولانی بر روی این دیسک‌ها کنید و تا زمانی که عمر SSD به دنیا باشد اطلاعات شما نیز امن خواهند بود.

در SSD خبری از بازوی مکانیکی نیست و این دستگاه ذخیره‌سازی از پردازنده‌های تعبیه‌ شده که کنترلر نامیده می‌شوند به‌ منظور انجام عملیاتی از قبیل خواندن و نوشتن اطلاعات استفاده می‌کند. کنترلر این دستگاه نقشی مهم در تعیین سرعت SSD دارد. تصمیماتی که کنترلر در مواجهه با عملیاتی از قبیل ذخیره‌کردن، فراخوانی کردن، کش کردن و البته پاک‌کردن اطلاعات می‌گیرد عامل تعیین‌کننده در مشخص‌ کردن سرعت کلی درایو است. در اینجا قصد نداریم به بررسی دیگر عملکردهای مهم مانند تصحیح خطا، کش‌ کردن خواندن و نوشتن اطلاعات، رمزگذاری و دیگر موارد بپردازیم و تنها به ذکر این مطلب اشاره می‌کنیم که کنترلر خوب، عامل تمییز یک SSD با ارزش از یک درایو SSD معمولی است. نمونه‌ای از یک کنترلر سریع، در حال حاضر SandForce SATA 3.0(6GB/S) است که از افزایش سرعت نوشتن و خواندن تا حد 550MB/s پشتیبانی می‌کند. نسل جدید کنترلر خانواده SandForce 3700 نیز در سال 2013 معرفی شد و گفته می‌شود می‌تواند به سرعت 1800MB/s نیز برسد.

 

.

 

دیسک‌های سخت، هارد دیسک‌ها و یا HDDها از زمان‌های دور در دسترس دوستداران تکنولوژی قرارگرفته‌اند. اولین دیسک سخت در سال 1956 توسط IBM معرفی شد بنابراین این تکنولوژی چیزی نزدیک به 60 سال قدمت دارد. دیسک‌های سخت از خاصیت مغناطیسی به‌منظور ذخیره‌سازی اطلاعات و یا چرخش صفحه‌ها استفاده می‌کنند. یک هد بر روی صفحه‌ها یا همان دیسک‌های در حال چرخش قرار می‌گیرد و فرایند خواندن و نوشتن اطلاعات انجام می‌شود. هرچه این دیسک‌ها سریع‌تر چرخش کنند دیسک سخت می‌تواند عملکرد بهتری داشته باشد. لپ‌تاپ‌های متداول امروزی از دیسک‌هایی با سرعت 5400 دور در دقیقه یا 7200 دور در دقیقه بهره می‌برند اما سرعت چرخش در دیسک‌های برخی سرورها می‌تواند به چیزی در حدود 15هزار دور در دقیقه برسد.

یکی از مزایای دیسک‌های سخت آنست که این دستگاه‌ها می‌توانند حجم زیادی از اطلاعات را در ازای قیمت ارزان برای شما نگهداری کنند. امروزه دیسک‌های یک ترابایتی برای لپ‌تاپ‌ها غیرعادی نیستند و این میزان پیوسته در حال افزایش است. از سوی دیگر حساب‌کردن هزینه‌ای که به ‌ازای هرگیگابایت پرداخت می‌کنید با توجه به تعدد کلاس‌ها و کیفیت‌های این دیسک‌های سخت کار آسانی نیست با این وجود می‌توان با قاطعیت اعلام کرد این دیسک‌های سخت در مقایسه با SSD با ظرفیت مشابه بسیار ارزان‌تر هستند.

در خصوص ویژگی‌های ظاهری نیز دیسک‌های سخت تقریبا ظاهری مشابه SSD دارند. این دستگاه‌های ذخیره‌سازی اطلاعات نیز اغلب از رابط SATA استفاده می‌کنند. متداول‌ترین اندازه برای دیسک‌سخت لپ‌تاپ، 2.5 اینچ است و نسخه 3.5 اینچی نیز معمولا در رایانه‌های رومیزی مورد استفاده قرارمی‌گیرد. هرچه اندازه دیسک سخت بزرگ‌تر باشد تعداد سیلندرها و صفحات، بیشتر شده و طبیعتا فضای ذخیره‌سازی بیشتری در اختیار شما خواهد بود. برخی دیسک‌سخت‌های رایانه‌های رومیزی می‌توانند چیزی در حدود شش ترابایت اطلاعات را در خود جای دهند.

SSD یا HDD

دیسک سخت یا همان HDD گزینه مناسب برای شما خواهد بود اگر:

به فضای ذخیره‌سازی با حجم بالا تا حد 6 ترابایت نیاز دارید ( اگرچه با تکنولوژی‌هایی مانند SMR می‌توانید درایوهایی با فضایی تا 10 ترابایت در اختیار داشته باشید)

قصد ندارید هزینه زیادی صرف خرید این دستگاه کنید.

سرعت زیاد رایانه در بارگذاری و یا اجرای برنامه‌ها برای شما اهمیت چندانی ندارد.

در طرف مقابل SSD گزینه مناسبی برای شما خواهد بود اگر:

قصد دارید هزینه بیشتری انجام دهید تا کارایی بالاتر و سرعت بیشتری در اختیار شما قرارگیرد.

مشکلی با فضای ذخیره‌سازی محدود ندارید و می‌توانید خود را با این مشکل سازگار کنید ( مجددا مدنظر داشته باشید که شرکت‌های سازنده SSDها در حال کار بر روی حل این مشکل هستند)

دیسک‌های سخت همچنان گزینه‌ای محبوب برای اکثریت کاربران متوسط هستند و معمولا این گزینه را به‌عنوان ابزار ذخیره‌سازی در رایانه جدید خود انتخاب می‌کنند که عمده دلیل آن نیز قیمت پایین‌تر آن است. با این اوصاف رفته رفته کاربران بیشتری به سمت کارایی محاسباتی بالاتر در رایانه‌ها جذب می‌شوند و گزینه‌ای برای استفاده از SSD در رایانه‌های جدید و یا به‌روزرسانی‌شده در مقابل آن‌ها قرار می‌گیرد. باید اذعان داشت SSDها در مسیر درست و رو به پیشرفت در جهت تبدیل شدن به گزینه اصلی و استاندارد جهت استفاده به‌عنوان فضای ذخیره‌سازی اصلی در لپ‌تاپ‌های جدید قراردارند و البته در گزینه‌هایی مانند اولترابوک‌ها که از قابلیت حمل و نقل بالایی برخوردارند به‌عنوان گزینه پیش‌فرض مدنظر قرار می‌گیرند. مدنظر داشته باشید که همواره بازار مناسب برای هردو فضای ذخیره‌سازی یعنی HDD و SDD وجود دارد. حضور دستگاه‌های mSATA SSD و درایوهای هیبریدی که هر دو گزینه SSD و HDD را در خود دارند نیز گزینه‌ای دیگر برای کاربرانی است که به‌دنبال بهترین‌ها در جهان تکنولوژی هستند.

آیا از درایو های Solid State Drive یا SSD در سرورها استفاده کنیم یا خیر ؟

آیا از درایو های Solid State Drive یا SSD در سرورها استفاده کنیم یا خیر ؟

هر چقدر که صنعت و تکنولوژی های مرتبط با فناوری اطلاعات گسترش پیدا می کنند به همان نسبت تجهیزات قدیمی به مرور از مدار خارج می شوند و جایگزین هایی برای آنها معرفی می شود ، تجارت های امروزی برای کاربردهای کلان خود با معزلی روبرو خواهند بود به نام ذخیره سازی داده ها ، سیستم ها و تجهیزات ذخیره سازی سنتی که امروزه به وفور استفاده می شوند دیگر قادر نخواهند بود نیاز ما را برای ذخیره سازی اطلاعات و دستیابی به آنها برآورده کنند و محدودیت های زیادی که در تکنولوژی بکار رفته آنان دارد باعث می شود کاربردهای آنها به مرور کمتر و کمتر شود. در سالهای اخیر و با معرفی شدن درایوهای Solid State یا SSD تحولی شگرفت در عرصه ذخیره سازی اطلاعات به وجود آمد اما این تحول بیشتر کاربردهای خانگی و کوچک داشت و در سطح کلان و سازمانی کمتر مورد استفاده قرار می گرفت. بعد از چند سال از گذشت معرفی SSD ها کمپانی های سازنده SSD و سرور هم تصمیم گرفتند SSD های مخصوص سرور با کارایی و سرعت تقریبا غیرقابل مقایسه یا HDD های قدیمی به بازار معرفی کنند که به شدت در کنار بالا بردن سرعت دستیابی به اطلاعات ، سرعت عملکرد و بازدهی CPU را نیز بالا می برد. اما سئوال اصلی اینجا به وجود می آید که آیا این نوع از حافظه ها در آینده کاملا جایگزین فضاهای ذخیره سازی اطلاعات ما بر روی سرورها خواهند شد یا خیر ؟

804ccf898273444eac368e8b9b1c8c6e

امروزه مدیران فناوری اطلاعات به SSD ها به عنوان یک دستگاه ذخیره سازی جانبی برای نگهداری اطلاعات و جانشینی هارد دیسک ها نگاه می کنند. تکنولوژی های جدید برای ارائه بهترین کارایی وابسته به سخت افزار هستند و هارد دیسک ها دیگر پاسخگوی این نیاز نیستند و شما همیشه در بحث سرعت یک Bottleneck به نام هارد دیسک خواهید داشت ، حتی امروزه در صنعت مجازی سازی به شدت بحث استفاده از هارد دیسک و SSD مورد بحث است. اما این سئوال پیش می آید که آیا همه هارد دیسک های سازمان را بایستی با تکنولوژی SSD جایگزین کنیم و آنها را کنار بگذاریم ؟ آیا همیشه جدیدتر بودن و سریعتر بودن باعث کارآمدتر بودن راهکار ذخیره سازی است ؟

توجه کنید که خواه ناخواه در چندین سال آینده به سمت استفاده از چنین دستگاه های ذخیره سازی بصورت عمده خواهیم رفت اما باید کمی منطقی هم به این موضوع فکر کنیم ، در حال حاضر کافیست قیمت یک هارد دیسک 2 ترابایتی را با یک SSD با ظرفیت 120 گیگابایت مقایسه کنید و خواهید دید که بعضا SSDبا ظرفیت 120 گیگابایت گرانتر از هارد دیسک با ظرفیت 2 ترابایت است و این به هیچ عنوان برای یک سازمان قابل قبول نیست ، شما تصور کنید که سازمان ها برای سرورهای خود باید از ظرفیت هایی به مراتب بسیار بالاتر از 120 گیگابایت استفاده کنند و در حال حاضر به هیچ عنوان هزینه های استفاده از SSDبرای سرورها در سازمان قابل توجیه نیست ، شاید به عنوان قسمتی از کار بتوانند در کنار هارد دیسک های فعلی به سیستم سرور در بهبود کارایی کمک کنند اما نمی توان به عنوان دستگاه ذخیره سازی اصلی از آنها یاد کرد.

در حال حاضر استفاده از SSD ها در کجا توصیه می شود ؟

همانطور که اشاره کردیم در حال حاضر استفاده از SSD ها به عنوان حافظه اصلی برای نگهداری داده ها صرفه اقتصادی ندارد اما ما می توانیم از این نوع حافظه ها در کنار حافظه های HDD بصورت ترکیبی استفاده کنیم و از برخی مزایای آنها استفاده کنیم ، اگر وب سایتی یا سرویس تحت وبی دارید که سرعت دستیابی به اطلاعات آن بسیار باید زیاد باشد بهتر است از SSD در آن استفاده کنید. شما می توانید در چنین شرایطی سیستم عامل سرور خود را بر روی SSD نصب کنید و داده های حجیم پایگاه داده را بر روی یک هارد دیسک HDD قرار بدهید ، در چنین حالتی ضمن اینکه سرعت عملکرد سیستم عامل بالا می رود دیگر نگران فضای ذخیره سازی داده ها نیز نخواهید بود.

از طرفی یکی دیگر از استفاده هایی که امروزه بصورت گسترده ای از SSD ها می شود ، استفاده از SSD به عنوان یک Cache برای بالا بردن سرعت انتقال های داده ها است ، نمونه ملموس این استفاده در سرویس های مجازی مانند VMotion و یا Live Migration در VMware و Hyper-V قابل مشاهده هستند که شما برای منتقل کردن ماشین های مجازی در بین سرورهای مختلف از SSD به عنوان Flash Read Cache استفاده می کنید و طبیعتا سرعت شما به شدت در انتقال ها بالا خواهد رفت ، تقریبا به عنوان یک حافظه RAM کمکی با ظرفیت بسیار بالا به کمک شما می آید. یکی دیگر از مزایای استفاده از SSD در سرورها کاهش دمای سرور است زیرا SSD مانند HDD هیچگونه حرکت مکانیکی ندارد و به همین دلیل حرارت کمتری تولید می کند.

SSD ها چه محدودیت هایی دارند ؟

اگر بحث قیمت و هزینه های SSD ها را کنار بگذاریم و به سراغ سایر ملاک های استفاده از SSD در سرور برویم متوجه خواهید شد که ساختار SSD های سرورها کمی با SSD هایی که در کامپیوترهای معمولی استفاده می شود متفاوت است ، شما در کامپیوتر معمولی ممکن است زیاد اطلاعات را ننویسید و یا از آن نخوانید اما بر روی یک سرور ممکن است تعداد دفعات خواندن و نوشتن اطلاعات قابل مقایسه با یک لپتاپ نباشد. به همین دلیل SSD ها در سطوح مختلف کاری از نظر کارایی و تحمل به بازار ارائه می شوند. منظور از واژه تحمل که ترجمه کلمه endurance در انگلیسی است این است که SSD ها بر خلاف HDD ها یک نقطه ضعف دارند و آن نقطه ضعف مقدار و دفعاتی که شما می توانید بر روی این SSD ها اطلاعات بنویسید. در واقع تعداد عملیات های نوشتن اطلاعات بر روی SSD ها یا Write Operations محدودیت دارد و به عنوان بعد از عبور کردن SSD از این تعداد معین Write Operation دیگر شما نمی توانید از این SSD استفاده کنید ، معیار اندازه گیری طول عمر یک SSD به شکل Total Terabytes Written یا Total TBW و یا Total Drive Write Per Day معرفی می شود. هر چقدر میزان Total TBW بالاتر باشد، SSD شما عمر بیشتر خواهد داشت . استفاده از Controller های مختلف ، Firmware ها و تکنولوژی های NAND Flash Memory مختلف باعث به وجود آمدن انواع و اقسام SSD با کارایی و سطح تحمل های مختلف شده است که در هنگام خرید SSD ها باید به آن توجه کنید. به یک نکته بسیار مهم نیز توجه کنید که تعداد دفعات خواندن اصلا محدودیت ندارد و فقط تعداد دفعات نوشتن محدودیت دارد.

نتیجه گیری : آیا در حال حاضر از SSD برای سرورها استفاده کنیم ؟

از نظر من Unity ، اگر Load شدیدی بر روی سرور از لحاظ خواندن و نوشتن اطلاعات دارید برای مثال وقتی به Performance Monitor سیستم مراجعه می کنید استفاده از دیسک به شکل بالای 60 درصد نمایش داده می شود و به ویژه سرورهای Database با ظرفیت نسبتا کم اما با تعداد Query های بالا ، بهتر است ازSSD استفاده کنید اما نه به عنوان حافظه ذخیره سازی اصلی برای نگهداری Backup ها ، بلکه به عنوان یک حافظه برای سرعت بخشیدن به فرآیند های کاری ، اگر Load کاری شما بر روی سرور حال حاضر و در حالت عادی 10 تا 15 درصد است نیاز و الزمی برای استفاده از SSD ندارید و البته همیشه در حال حاضر پیشنهاد می کنم بصورت ترکیبی همانطور که عنوان شد از SSD ها به عنوان یک حافظه ذخیره سازی کمکی فعلا استفاده کنید. در نهایت تمامی ملاک برای استفاده از SSD بر روی هارد دیسک ها وابسته به میزان استفاده شما از حافظه و البته Load کاری و در نهایت هزینه ای است که سازمان حاضر است بابت آن پرداخت کند.

منبع : http://itpro.ir/

حافظه هایبریدی چیست ؟

حافظه هایبریدی چیست؟

حافظه هایبریدی یا به انگلیسی Hybrid Drive یکی از مفاهیمی هست که بعد از معرفی حافظه های SSD شکل گرفت و در حال حاضر روی برخی لپ تاپ ها و کامپیوتر های شخصی می تونید نمونه هایی از حافظه هایبریدی رو ببینید . حالا اگه این مفهوم برای شما مجهوله و دوست دارید بدونید حافظه هایبریدی چیه و به چه دردی می خوره و عملکردش چجوریه با من تا انتهای پست همراه باشید , تمام متن رو با دقت بخونید ، قطعا نکاتی هست که واستون جدیده.

تلفظ صحیح کلمه Hybrid و معنی کلمه هایبرید چیست؟

در راستای ارتقای فرهنگ تلفظ صحیح کلماتی که مال ما نیستن و تکنولوژیش رو یکی دیگه به دنیا معرفی کرده و همچنین واحد سازی تلفظ کلمات تکنولوژی بین مردم و خوانندگان علم فردا لازمه بگم که تلفظ صحیح کلمه Hybrid همونطور که در عنوان پست نوشتم، هایبرید هست . خب مثل خیلی از کلمات دیگه تکنولوژی این واژه هم دچار شرق زدگی شده و به صورت هیبرید تلفظ میشه . ما به بقیه کاری نداریم و اون چیزی که درسته رو میگیم حالا تصمیم با خوانندگان عزیز.

کلمه Hybrid در مفهوم به معنی چیزیه که به صورت ترکیبی و پیوندی باشه . تو لغت بهش دورگه هم میگن . مثلا ماشین هایی که هم با برق و هم با بنزین کار میکنن رو ماشین های هایبریدی میگن . یا دستگاه هایی که هم تبلت میشن و هم لپ تاپ رو بهش تبلت هایبریدی میگن . حالا که مفهوم هایبرید رو متوجه شدید بریم ببینیم این حافظه هایبریدی چی هست ؟

حافظه هایبریدی یا hybrid drive چیست؟

حافظه یا درایو هایبریدی همونطور که بالاتر توضیح دادم ترکیبی از هارد درایو های معمولی یا HDD و حافظه های SSD هست . یه توضیح کوچیک در مورد HDD و SSD بدم و دوباره مطلب رو ادامه میدیم .

HDD چیست؟

همین هاردهایی که روی کامپیوترهای شما هستن رو بهش هارد درایو و به انگلیسی Hrad Drive میگن. همین هایی که میگین ۵۰۰ گیگه یا ۱ ترابایته . هاردهای HDD از یک دیسک گردان و یک جسم نوک تیز تشکیل شده . داستان اینجوریه که این دیسک گردان میچرخه و اون جسم نوک تیز اطلاعات ذخیره شده روی دیسک رو بازخوانی میکنه . حتما دیدید در مشخصات هارد لپ تاپ یا کامپیوتر میگن مثلا این هارد ۵۴۰۰ دور در دقیقه هست ( ۵۴۰۰ RPM ) که RPM مخفف عبارت Revolutions Per Minute هست که برخی از دوستان RPM رو مخفف Round Per Minute می دونن که جا داره من از همین تریبون به این دوستان خسته نباشید بگم.

حالا این دیسک گردان و در کل حرکات مکانیکی هم محدودیت سرعت بوجود میاره و هم در لپ تاپ ها باعث اتلاف توان باتری میشه. طراحان اومدن حافظه های SSD رو اختراع کردن که در ادامه توضیح میدم .

SSD چیست؟

SSD مخفف عبارت Solid State Drive به معنی درایو حالت جامد (اجانب یه چیزی می دونستن که تمام تکنولوژی ها رو به زبون انگلیسی میگن، خداییش تو فارسی جور در نمیاد) هست. در SSD ها دیگه خبری از قسمت مکانیکی نیست همه چیز بر اساس حافظه های فلش NAND هست . مثل همین فلش مموری های ۴ و ۸ گیگی که داریم . سرعت انتقال اطلاعات خیلی بالاست ، داغ کردن نداریم ، باتری کمتر مصرف میشه و به نسبت حجم فیزیکی کمتری هم داره . اما عیبش اینه که قیمتش بالاست . مثلا الان اگه هارد ۵۰۰ گیگ ۱۴۰ هزار تومن باشه حافظه SSD با ظرفیت ۵۰۰ گیگ رو باید بالای ۱ میلیون پول بدی . به همین دلیل شرکت ها اومدن کانسِپتی ( مفهومی ) به نام حافظه هایبریدی یا Hybrid Drive بوجود اوردن که بعدها به SSHD یا Solid State Hybrid Drive معروف شد .

SSHD چیست؟

SSHD یعنی یه هارد HDD رو با یه حافظه SSD ترکیب کنی و جفتشون رو در یک قالب جاساز کنی . همونطور که می دونید و خب شاید هم ندونید الان اگه سیستم عامل و چیپ های روی مادربورد شما ساپورت کنن می تونید یک هارد HDD رو در کنار یک حافظه SSD قرار بدید . شاید در برخی لپ تاپ ها دیده باشید که می زنن ۵۰۰G HDD + 8G SSD . این یعنی این لپ تاپ ، سیستم عامل رو از روی SSD بوت میکنه که سرعت زیاد بشه و از HDDبرای ذخیره فایل های دیگه مثل فیلم و عکس و موزیک استفاده میکنه .

فلسفه وجودی و مزیت حافظه هایبریدی یا SSHD

خب مثل همیشه باید یه تکنولوژی به دنیا معرفی بشه تا چرخه اقتصادی شرکت های تکنولوژی ایست قلبی نکنه . هر چند وقت یکبار یه تکنولوژی حالا تو هر زمینه ای معرفی میشه و خب حافظه هایبریدی هم از این قاعده مستثنی نیست . اما از بحث مالی شرکت ها که بگذریم دلیل منطقی طراحی حافظه هایبریدی رو میشه اینجوری توجیه کرد :

■ مگه میشه با وجود حافظه SSD و واقف بودن بر سرعت خیلی خوبش ، ازش چشم پوشی کرد ؟ پس یکی از دلایل گرایش و رغبت مردم به استفاده از حافظه های SSD در کامپیوتر و لپ تاپ هست .

■ تا اینجا فقط می دونیم که SSD خوبه اما آیا پولش رو هم داریم که مثلا ۲۵۶ گیگ رو بخریم ؟ پس ما نیاز داریم که همیشه HDD رو بغل کنیم .

■ آرزوی قلبی شرکت های تولید کننده لپ تاپ از سال صفر تا ۲۰۱۴ این بوده که لپ تاپی تولید کنن که مردم بتونن باهاش گردن همدیگرو ببرن ، یعنی اگه تا ۳ سال دیگه دیدید تشریف می برید بازار ۴ میلیون پول میدید و یک تکه کاغذ به اسم لپ تاپ تحویل میگیرید تعجب نکنید چون گرایش به سمت سبک کردن و باریک نمودن لپ تاپ هاست ، خب در این شرایط نمیشه از دو عدد هارد استفاده کرد .

■ یکی دیگه از آرزو های قلبی شرکت های تولید کننده لپ تاپ از سال صفر تا ۲۰۱۴ این بوده که یه نوع باتری تولید کنن که حداقل ۱ هفته شارژ بده . هارد های HDD دشمن اصلی باتری به حساب میان . اگه بخشی از پردازش اطلاعات رو به حافظه SSD منتقل کنیم می تونیم بگیم که عمر باتری رو بیشتر کردیم .

■ هارد های HDD خودشون یک حافظه بافر دارن که فایل های بیشتر مورد استفاده قرار گرفته شده رو در اونجا ذخیره کنن تا سرعت دسترسی بهشون بیشتر بشه ( مثل حافظه کش در پردازنده ) اما این مقدار بین ۲ مگ تا ۳۲ مگ هست و ما نیاز به بافر بیشتری داریم . چه بهتر که مثلا ۸ یا ۳۲ گیگ حافظه SSD رو برای بافر و سیستم عامل قرار بدیم .  اینجوری شد که SSHD به دنیا اومد .

مزیت اصلی SSHD ها ، کاهش حجم ، سرعت بوت بیشتر و ارضای حس دوست داران SSD در کنار HDD هست . بیشتر به دوستانی که حوصله بالا اومدن ویندوز رو ندارن توصیه میشه .

 نکات پایانی و جمع بندی در مورد حافظه هایبریدی یا SSHD

■ مثل اینکه حافظه هایبریدی اولین بار توسط شرکت سی گیت Seagate معرفی شده و بعد از اون شرکت سامسونگ هم استقبال کرده . جفتشون الان SSHD های متنوعی در بازار دارن .

■ شرکت Seagate شعار SSD Performance. HDD Capacity. Affordable Price رو در مورد حافظه های هایبریدی خودش میده . معنیش مشخصه : عملکرد SSD ، ظرفیت HDD و قیمت معقول و در تبلیغات حافظه های SSHD خودش از عکس زیر استفاده کرده که در نوع خودش جالبه ودوست داشتم شما هم ببینید :

sshd-desktop-diy-elephant-hero-front-570x375

■ سرعت SSHD کمی بشتر از هاردهای معمولیه اما نه به اندازه SSD ها .

■ از ویندوز ویستا به بعد تکنولوژی SSHD ساپورت میشه . SSHD ها روی خودشون یک فرمور Firmware یا به اصطلاح سفت افزار دارن که رابط سیستم عامل و سخت افزار هست . این فرمور به طور اتواتیک تشخیص میده که چه اطلاعاتی در HDD و چه اطلاعاتی در SSD قرار بگیره .

■ SSHD باید در قسمت بایوس ، SETUP بشه . یعنی همینجوری نمیشه ازش استفاده کرد .

■ SSHD بیشتر در لپ تاپ ها کاربرد داره ( به دلیل محدودیت فضا ) اما می تونید روی دسکتاپ هم ازش استفاده کنید .

■ قیمت حافظه هایبریدی کمی بیشتر از هارد HDD و کمتر از حافظه SSD هست .

نویسنده : محمد امین زاده
منبع : علم فردا