نوشته‌ها

آموزش network – قسمت ششم

آموزش network – قسمت ششم

لایه های OSI

لایه های OSI از 7 لایه تشکیل شده اند که عبارتند از:

 

لایه  7 APPLICATION
لایه  6 PRESENTATION
لایه  5 SESSION
لایه  4 TRANSPORT
لایه  3 NETWORK
لایه  2 DATALINK
لایه  1 PHYSICAL

 

فرض کنید که می خواهیم نامه ای را در داخل اداره ای رد و بدل کنیم  پروسه ای که رخ می دهد به این صورت می باشد. اولین جایی که باید مراجعه شود دبیر خانه می باشد . دبیر خانه آن را مهر و امضا می کند و بعد به مرحله ی بعدی می رود .

و آقای x زمانی نامه را می خواند که مهر دبیر خانه به آن خورده باشد.و تا از طرف دبیر خانه تایید نشده باشد  آقای x آن را امضا نمی کند.زمانی که نامه به دست آقای y می رسد  برای اینکه متوجه شود که پروسه ی اداری طی شده است امضا ها را چک می کند.

هدف اصلی از مهر و امضا این است که هر کسی وظیفه ی اداری خودش را انجام می دهد.و شواهدی است برای اینکه نشان دهد که هر فردی وظیفه ی اصلی خود را انجام داده است. در لایه های OSI   نیز به همین صورت می باشد  برای اینکه یک سری اطلاعات ایجاد شود هر لایه ای وظیفه ی خودش را دارد.

HEADER چیست؟

هر لایه زمانی که وظیفه ی خود را به اتمام رساند در آخر کار چیزی را به data اضافه می کند.که در اصطلاح به آن header گفته می شود.در واقع HEADER خلاصه کاری است که هر لایه بر روی data انجام می دهد و حکم همان امضا را دارد.

بنابراین  خلاصه کاری را که هر لایه انجام می دهد در  داخل header می نویسد و به معنای همان امضا می باشد.و این بدان معنا می باشد که کار هر لایه با لایه ی دیگر متفاوت می باشد.

ENCAPSULATION چیست؟

به اضافه شدن هر header به لایه ی دریافت شده از لایه ی بالاتر encapsulation  گفته می شود.

حال فرض کنید که 2 تا کامپیوتر می خواهند با یکدیگر در ارتباط باشند در این صورت جهت حرکت در sender از لایه ی7 به 1 می باشد و در reciver از لایه ی 1 به 7 می باشد.

یک قانون در لایه ها وجو د دارد و به این صورت است که هر لایه می تواند لایه ی قبلی و بعدی خود و لایه ی متناظر خودش را در طرف مقابل ببیند.

OSI Model

باید به این نکته توجه کرد که فقط 3 لایه هستند که header دارند  که لایه های transport و network و datalink  می باشد.

باید به این نکته توجه کرد که در reciver همیشه decapsulation انجام می گیرد.

در reciver هر لایه هدری را که  در لایه ی متقابل ساخته شده است چک می شود اگر که ok بود  آن را حذف می کند. و آن را به لایه ی بالایی می فرستد.

Decapsulation چیست؟

به کم شدن header هر لایه و تحویل دادن آن به لایه ی بالاییdecapsulationگفته می شود.

وظایف لایه های OSI

لایه application

نزدیک ترین لایه به کاربر می باشد و همیشه در خواست در این لایه انجام می گیرد یعنی نقطه ی شروع از application   است. برای مثال چک کردن  فرستادن ایمیل در این لایه انجام می گیرد.

پروتکل هایی که در این لایه هستند عبارتند از  http و https ,برای دانلود کردن و آپلود کردن FTP, برای فرستادن ایمیل smtp وimap4 است.

Load شدن در Inbox همان pop3 می باشد.

وقتی که در خواست ایجاد شد به لایه ی  presentation  می رسد.
لایه presentation

کار اصلی که در این لایه انجام می گیرد مشخص کردن format  دیتایی است که دریافت و یا ارسال می گردد.

برای مثال زمانی که http را انتخاب می کنیم مشخص می کنیم که به دنبال صفحاتی هستیم که asp یا php یا html نوشته شده است.

یا زمانی که داریم دانلود می کنیم داریم مشخص می کنیم که به دنبال صفحاتی هستیم که با پسوند rar و pdf و غیره می باشند.

2 نکته ی مهم در لایه ی Presentation

  1. هر زمان که data را کد گذاری می کنیم (encryption) در حقیقت  در داخل این لایه این کار را انجام می دهیم که کد گذاری ها دارای الگوریتم ها ی متفاوتی می باشد.اما نکته ی قابل توجه این است که الگوریتمی که انتخاب شده است با الگوریتم انتخاب شده در طرف مقابل باید یکسان باشد.
  2. compression که همان فشرده سازی است اینکه با چه فرمتی اطلاعات را zip کنیم و طرف مقابل با چه فرمتی اطلاعات راuncompress کند .

لایه session

کلیه ی هماهنگی ها قبل از ایجاد  یک ارتباط در این لایه انجام می گیرد. مخصوصا در خصوص پروتکل های انتخاب شده. قبل از ایجاد یک ارتباط در لایه ی مبدا و مقصد در لایه ی session یک ارتباط بر قرار می شود که در چند چیز با یکدیگر به تفاهم می رسند.

نکته در سه لایه ی بالا header ندارند و تنها در آنها  data تشکیل می گردد.

در مورد ارتباطاتی که در شبکه موجود است باید به چند نکته توجه کرد:

در شبکه دو نوع ارتباط موجود است مطمئن یا reliable – غیر مطمئن یا unreliable

ارتباط مطمئن  (reliable)

فرض کنیم که دو pc می خواهند برای هم اطلاعات بفرستند  در این حالت فرستنده خیلی برای آن مهم است که اطلاعات به دست گیرنده برسد.

زمانی که فرستنده packet را می فرستد  گیرنده باید به فرستنده خبر دهد که packet به دست آن رسیده است.که به این خبر  acknowledge گفته می شود که به معنای تایید کردن می باشد.

حال نوع connection type توسط پروتکلی که  ما انتخاب کرده ایم مشخص می شود.در داخل پروتکل ها به صورت Default مشخص شده است که مطمئن هستند یا خیر.

حال ممکن است که این سوال پیش بیاید که کدام یک از connection type ها مطمئن هستند و کدام یک نامطمئن هستند.

این بستگی دارد  به کاربرد آن برای مثال در ویدئو کنفرانس  نیازی به ارتباط امن نیست بنابر این برای صوت و ویدئو از ارتباط نا امن استفاده می شود. ولی برای ایمیل از ارتباط امن استفاده می شود.

Port چیست؟

به درگاه ورود و خروج اطلاعات port گفته می شود.در واقع دو نوع پورت داریم :

پورت های فیزیکال و پورت های لاجیکال.

پورت های فیزیکال پورت هایی هستند که قابل دیدن هستند. ولی پورت های لاجیکال قابل مشاهده نیستند و در واقع درOS قرار دارند. و برای ورود و خروج اطلاعات می باشند.

درواقع دو نوع پورت  لاجیکال (logical) داریم.

پورت های udp  و پورت های tcp

پورت های tcp همان پورت های reliable هستند و پورت های پورت های udp همان پورت های unreliable هستند.

همه ی نود هایی که در شبکه هستند 1 تا 65535 پورت udp  و1تا 65535 پورت tcp دارند.

طبق استاندارد از پورت 1 تا پورت 1024 برای server ها رزرو شده است چه udp  و چه tcp

وقتی که data تشکیل شد ابتدا باید از پورت لاجیکال خارج شود سپس از پورت فیزیکال ولی در قسمت گیرنده ابتدا از فیزیکال وارد می شود سپس از لاجیکال وارد می گردد.در داخل os باید پورتی وجود داشته باشد تا data  را بتواند دریافت کند.

برای مثال فرض کنید که یک webserver    داریم پروتکلی که باید web  را ارائه دهد باید پورت 80 آن باز بوده و در حالت listeningقرار دارد.

که اگر درخواستی وارد شد بتواند از طریق آن پورت آن را دریافت کند. در قسمت کلاینت یک پورت به صورت random باز می شود.که این پورت بین 1024 تا 65535 می باشد باز می شود تا data از طریق آن بتواند عبور کند.
لایه Transport

در header لایه ی 4 source port  و اینکه به دنبال چه پورتی می گردیم تعریف شده است.

برای دیدن پورت های باز در سیستم باید در قسمت cmd تایپ شود netstat

در این زمان state 3 حالت دارد:

listening: زمانی که server منتظر یک درخواست است اما پورت هنوز بسته است.

Established  (برقرار): به این معنی است که ارتباط برقرار شده است.

Time waiting: درخواستی داریم منتظر جواب هستیم اما پورت هنوز بسته است.

flow control: در واقع همان کنترل جریان می باشد.

هر زمان که فرستنده شروع به فرستادن data کند و این کار را تند تند انجام دهد اما گیرنده نتواند آن process را انجام دهد lost data را داریم در واقع  اطلاعات از بین می رود.پس باید طبق یک استانداردی فرستنده و گیرنده توافق کنند که این اطلاعات از بین نرود.

برای مثال گیرنده به فرستنده می گوید 2 تا packet که فرستادی صبر کن تا من process را انجام دهم process که تمام شد دوباره 2 تا packet بفرست.

2 تا مکانیزم در کنترل جریان وجود دارد که تقریبا یکی از آنها منسوخ شده است.

اولین روش همان ready و notready می باشد.

در این روش فرستنده به گیرنده یک  سیگنال می فرستاد که اسم آن ready بود اگر که گیرنده آمادگی دریافت را داشت یک سیگنال به نام ready  را به فرستنده می فرستاد .و فرستنده شروع به فرستادن data می کرد اما اگر گیرنده بافرش پر می شد یک سیگنال به نام not ready می فرستاد تا دیگر فرستنده اطلاعاتی را نفرستد.

مشکلی که در این روش وجود دارد delay می باشد زمانی که گیرنده سیگنال not ready را می فرستد تا زمانی که این سیگنال به فرستنده برسد  فرستنده چند packet دیگر را ارسال کرده است. وتازه فرستنده سیگنال not ready را دریافت کرده است در این صورت اطلاعات پایانی از بین می رود.

مکانیزم دیگری که وجود دارد windowing می باشد. در این روش قبل از فرستاده شدن data فرستنده و گیرنده  بر سر حجم packet با یکدیگر تفاهم می کنند.

 

CONNECTION  MULTI PLEXING

ممکن است که یک سرور هم زمان چندین سرویس را ارئه دهد و یک کلاینت نیز به صورت هم زمان چندین درخواست داشته باشد. در این صورت کار تفکیک کردن این درخواست ها بر عهده ی کیست؟

این کار برعهده ی لایه ی 4 است. لایه ی 4 این درخواست ها را با شماره ی  پورت ها انجام می دهد.

Pdu چیست؟

به data که در هر لایه است به همراه header آن لایه pdu گفته می شود.

PDU لایه 4 چیست؟

pdu  موجود  در لایه 4 تولید می شود در اصطلاح segment  گفته می شود.
لایه network

subnet آدرس های مبدا و مقصد و تشخیص مسیر لازم پروتکل های IP , IPX در این لایه استفاده می گردند.

IPv4:

طول این ip 32  بیت می باشد که هر 8 بیت توسط یک . (نقطه) هم جدا شده اند.

مانند 192.168.110.1  به طور کلی در دنیا 2 به توان 32 تا ipv4 وجود دارد.

در اوایل که ipv4 را ایجاد کردند جمعیت جهان به این اندازه نبود  و اینترنت به این اندازه گسترده نبود  و ipv4 جوابگوی نیاز ها بود  و کفایت می کرد اما با گسترش جمعیت از سال 1997 با تشکیل کمیته ای به این نتیجه رسیدند که با گسترش این روند در سال های 2005 تا 2011  با کمبود ip مواجه خواهیم شد از آن زمان به فکر استراتژی های مختلفی بودند  در سال 2003 ipv6 ابداع شد.

مزیت های ipv6 نسبت به ipv4:

  1. طول آن 128 بیت است در واقع 2 به توان 128 ip خواهیم داشت.
  2. به صورت هگزا دسیمال نوشته می شود و ماشین به حالت باینری آن را می خواند.

Ipv4 از لحاظ ساختاری به 2 قسمت تقسیم می شود network id و hostid درون شبکه فقط نود هایی می توانند با یکدیگر  ار تباط برقرار کنند که در قسمت network id کاملا شبیه به یکدیگر می باشند.

Network id: به مشخصه ی شبکه گفته می شود نود هایی که مشخصه ی شبکه آنها مانند یکدیگر می باشد می توانند با یکدیگر ارتباط شبکه ای داشته باشند.

Hostid: مانند اسم کوچک افراد در یک خانواده می باشد مشخصه ی آن نود از شبکه است که در درون شبکه قرار گرفته است. در هیچ شبکه ای 2 نود وجود ندارد که قسمت net و Host یکسان با یکدیگر داشته باشند.

وظیفه ی دیگر لایه ی  network  روتینگ (routing) می باشد.

تعریف router : یک device می باشد که در لایه ی 3 قرار دارد و کار آن routing می باشد

Routingارتباط دادن چندین شبکه به یکدیگر با netid  های متفاوت.

کار دوم router: اتصال دادن توپولوژی های مختلف به یکدیگر  می باشد.

سوئیچ لایه ی3:

اگر کسی بگوید که سوئیچی دارم که در لایه ی 3 کار می کند به این منظور است که آن سوئیچ کار لایه ی 3 را انجام می دهد.

در واقع کار logical address و routing را انجام می دهد.

حالا ممکن است این سوال پیش می آید که فرق سوئیچ لایه ی3 با router چیست؟

باید به این نکته توجه کرد که پورت های سوئیچ لایه ی 3 همه اترنت rj45 هستند و هیج سوئیچی پیدا نمی شود که rj11 به آن بخورد اما router از همه نوع پورت پشتیبانی می کند.

به طور کلی سوئیچینگ برای داخل شبکه می باشد اما router برای اتصال شبکه ی داخلی به یک شبکه ی دیگر می باشد. در واقعrouter  کار ان wan connectivity می باشد . اما lan connectivity می باشد.

pdu لایه ی 3 چیست؟

به pdu  در لایه 3  packet یا data gram گفته می شود.
لایه datalink

پروتکل های فیزیکی در این لایه به داده اضافه خواهند شد. در این لایه نوع شبکه و وضعیت بسته های اطلاعاتی (Packet) نیز تعیین می گردند. وظیفه های این لایه عبارتند از :

  • انتقال مطمئن داده از طریق محیط انتقال
  • آدرس دهی فیزیکی و یا سخت افزاری ( MAC)

همه ی device های شبکه یک logical address و یک physical address دارند. Logical address آدرسی است که آن را مامشخص می کنیم.

اما  همه ی device  ها یک آدرس هم برای خودشان دارند و آن آدرس physical می باشد.

آدرس physical در تکنولوژی های مختلف متفاوت می باشد  برای مثال در تکنولوژی  اترنت باید توپولوژی star باشد کابلtwistedpair استفاده شود و کارت شبکه اترنت استفاده شود و از connection rj45  استفاده شود اگر تکنولو ژی ما اترنت باشد اسم physical address ما mac می باشد.

برای دیدن mak باید در run تایپ شود cmd  و در صفحه ای که باز می کند نوشته شود ipconfig /all  وقتی این دستور را می زنیم در قسمتی نوشته شده است physical address که روبه روی آن یکسری کاراکتر نوشته شده است. که 12 کاراکتر می باشد که با خط تیره از یکدیگر جدا شده اند. که به صورت هگزا دسیمال می باشد که روی هم رفته 48 بیت می باشند  در واقع هر کاراکتر  یک نیبل می باشد.

Mac address در کل جهان unique  می باشد  از این 48 بیت  24 بیت اول آن را شرکت سازنده  مشخص می کند و 24 بیت بعدی را  سازمان ieee  که تمام استاندارد های مخابرات الکترونیک و سبکه را صادر می کند می باشد.

Mac address یک چیپست بر روی کارت شبکه است که قابل تغییر می باشد.

تعریف mac address

یک آدرس physical داخل تکنولوژِی اترنت است  طول آدرس آن 48 بیت می باشد و به صورت هگزا دسیمال است 24 بیت اول آن متعلق به شرکت سازنده یآن و 24 بیت بعدی متعلق به سازمان IEEE می باشد. که این آدرس کاملا منحصر به فرد و قابل تغییر می باشد. برای تغییر دادن mac باید آدرس زیر طی شود.

1-بر روی کامپیوتر کلیک راست شود

2-manage

3-device manager

4-روی کارت شبکه کلیک راست کرده

5-propertise

6-advanced

7-network address

سپس آدرسی را که می خواهیم می دهیم.

تفاوت موجود در physical address و logical address:

Physical address بر اساس تکنولوژی ها ی مختلف متفاوت می باشد  برای مثال در شبکه ی اترنت فیزیکال آدرس macمی باشد.

سوالی که پیش می آید این است که sourcemac  را داریم  حالا destination mac  را چگونه پیدا کنیم؟

پروتکلی به نام arp داریم که مخفف  address resolution protocol  می باشد.

که این پروتکل بر اساس  destination ip برای ما destination mac را به دست می آورد.

پروتکل  arp در لایه ی 3 run می شود  برای کمک به لایه ی 2  در این حالت mac address    کامپیوتر هایی که ارتباط با آنها برقرار شده است cache می شود.

کاربرد cache  در شبکه:

هر کاری که در شبکه انجام می دهیم cache می شود  تا اگر نخواستیم آن کار را مجددا  انجام ندهیم از روی هارد خودمان جواب بگیریم. دیگر نیازی نیست تا آن کار را داخل شبکه انجام دهیم

برای مثال یک بار با pc1 ارتباط برقرار کردیم و mac آن را به دست آوردیم  برای یک ارتباط دوم دیگر نیازی نیست  که arp  اجرا شود از روی data خود مک مقصد را به دست می آوریم.

برای دیدن cache arp باید در cmd تایپ شود arp –a

برای پاک کردن cache arp باید در cmd تایپ شود arp –d

وظیفه ی دیگر لایه ی دو Error checking یا error detection می باشد.

pdu که در لایه ی 2 قرار دارد چیست؟

به Pdu که در لایه ی دوم قرار دارد frame گفته می شود.
لایه physical

بعد از اتمام کار لایه ی 2 حالا نوبت به انتقال data می رسد  حالا  data که به صورت 1,0  می باشد باید به صورت قابل فهم برایmedia در بیاید.که کار لایه ی physical می باشد.

مدیا ممکن است که کابل مسی باشد در نتیجه باید تبدیل شود به سیگنال الکتریکی و ممکن است که مدیا فیبر نوری باشد در نتیجه باید تبدیل شود به سیگنال نوری.

و اگر که wireless باشد باید تبدیل شود به سیگنال رادیویی  و طرف مقابل که این data  را تحویل می گیرد باید برعکس این کار را انجام دهد.

حالا باید در نظر گرفت که طرف مقابل از کجا باید بفهمد که محیط بر روی data تاثیر گذار بوده یا خیر اطلاعات صحیح انتقال پیدا کرده است  یا خیر؟

لایه ی 2 بعد از قرار دادن physical address  از یک فرمول به نام crc استفاده می کند برای مثال اگر x+y=z باشد

اگر x و y معلوم باشد  و در فرمول قرار دهیم در این صورت z  را به دست می آوریم . در crc نیز به همین صورت می باشد.

در این فرمول معلوم ها همان header ها هستند که در فرمول crc  در این قسمت معلوم ها را می گذاریم که خروجی این فرمول  fcsیا همان checksum می شود.که این checksum به کل دیتایی که داریم اضافه می شود.

در قسمت گیرنده بعد از تبدیل سیگنال fcs را جدا کرده  و کل data را    در crc قرار می دهد  اگر خروجی که ایجاد می شود در قسمت گیرنده با fcs که جدا شده است یکسان بود به این مفهوم است که محیط noise نداشته است و اطلاعات از بین نرفته وpacket   سالم است.

نام دیگر fcs  همان trailer است.

اگر خطایی رخ داده باشد  ونوع ارتباط امن باشد در این صورت  باید این packet دوباره ارسال گردد. و اگر که نوع  ارتباط نا امن باشد در این صورت packet کلا از بین می رود.

حال می خواهیم روندی را که یک data در لایه ها طی می کند از اول تا انتها بررسی کنیم.

فرض کنید که پشت pc خود نشسته اید و ایمیل خود را باز کرده اید و می خواهیم ایمیلی را ارسال کنیم از لایه ی application وارد لایه ی presentation می شویم  در این قسمت فرمت فایل ارسالی مشخص می شود.

در این لایه ایمیل کد گذاری می شود  سپس وارد لایه ی session می شویم.

آیا  احتیاج به authentication داریم یا خیر  اگر داشته باشیم در این قسمت انجام می شود  و از طرف دیگر بر سر پروتکل ارسالی و دریافتی  تفاهم می شود  که برای کار ما tcp/ip می باشد.

در قسمت بعدی به لایه ی transport می رویم  در این قسمت یک عدد تصادفی بین 1024 تا 65535  مثلا 1050

اما پورت destination  25 tcp می باشد. در این قسمت segment  تشکیل شده است و بعد به لایه ی network می رویم .

Ip ما در این قسمت 192.168.1.50 می باشد و destination ip هم مشخص می گردد.

در این قسمت packet تشکیل می گردد و در اینجا پروتکل arp اجرا می شود  تا بتوانیم physical address طرف مقابل را به دست آوریم.

Destination macو source mac    به packet اضافه می شود.

سپس به لایه ی دو می رویم. کل data داخل crc  قرار گرفته و  fcs نیز به آن اضافه می شود.

دراین مرحله فریم تشکیل می شود و به لایه ی physical می رویم که در این مرحله سیگنال دیجیتال به آنالوگ تبدیل می شود.

در قسمت گیرنده:

ابتدا در لایه ی1  سیگنال آنالوگ به دیجیتال تبدیل می شود که به فریم برسد در نتیجه فریم به datalink میرود ابتدا fcs جدا می شود کل اطلاعات داخل crc قرار می گیرد  اگراین  دو برابر باشد در واقع اطلاعات سالم است.

لایه ی datalink به دنبال header خود می رود که آیا destination –physical که دراینجا قرار گرفته است pc من است . در این حالتdecapsulation انجام می شود و frame را تبدیل به packet می کند و به لایه ی network می فرستد.

لایه ی 3 header مربوط به خود را چک می کند که آیا ip ثبت شده  ip من است یا خیر. اگر درست باشد decapsulation انجام می دهد و segment را به لایه ی 4 می دهد. لایه ی 4  هدر خود را چک می کند که آیا پورتی که set شده است پورت باز من است یا خیر  اگر باز باشد decapsulation انجام می دهد در این حالت data به لایه ی 5 همان session می رود.

اگر در این حالت از لحاظ پروتکل و authentication  درست بود به لایه 6 همان presentation می رسد و اگر احتیاج به کد گشایی باشد decompress انجام می دهد.

.

منبع : scipost.ir

آشنایی با اصطلاحات رایج شبکه

شبکه و مفاهیم آن همانند سایر رشته‌ها و تخصص‌های موجود، مملو از اصطلاحات و کلماتی است که ممکن است بعضی‌ها به خودیِ خود دارای معنا نباشند و یا یک کاربر معمولی نتواند برای آن‌ها توضیحی داشته باشد. در این مقاله، قصد و هدف ما این هست که شما را با ۲۲ اصطلاح رایج و پرکاربرد در شبکه آشنا سازیم. این اصطلاحات به‌شکلی هستند که آن‌ها را در زندگی روزمره خود بر روی اکثریت دستگاه‌های خود از جمله سرور، کامپیوتر، تلفن هوشمند، تبلت و … خواهید دید.

2

توضیح اصطلاحات بطور مختصر بیان می‌شوند و هدف ما بررسی تخصصی هر کدام نیست!

  • ISP

این کلمه مخفف عبارت Internet Service Provider یا همان تأمین‌کننده خدمات اینترنت است. شرکتی را که توسط آن‌ها به اینترنت متصل شده‌اید، یک ISP هستند!

  • LAN

LAN یا همان Local Area Network یک شبکه کوچک محلی است که در آن ممکن است تعداد مشخصی سیستم به یکدیگر وصل شده باشند. برای مثال، شبکه‌ی خانگی شما و یا محل کارتان، یک LAN بحساب می‌آید.

  • WAN

مخفف عبارت Wide Area Network می‌باشد. این نوع شبکه، یک شبکه بسیار وسیع است که ناحیه زیادی را در برمی‌گیرد. مثلاً ISP، یک ارتباط را بین شما و WAN آن‌ها برقرار می‌کند.

  • IP Address

آدرس IP یا همان Internet Protocol یک آدرس است که متشکل از اعداد می‌باشد. وقتی که یک کامپیوتر می‌خواهد به کامپیوتر دیگری وصل شود، درواقع به IP آن کامپیوتر متصل خواهد شد.

  • IPv4 یا IPv6

دو نوع متدوال از IPها وجود دارند؛ یکی IP قدیم یا همان IP نسخه ۴ و دیگری IP جدیدتر یا همان نسخه ۶. ارائه نسخه بعدی IPها به این دلیل بود چون ما تعداد کافی‌ IPv4 برای همه کاربران موجود در فضای مجازی نداریم!

3

  • Router

یک Router دستگاهی است که ترافیک شبکه‌ای را رد و بدل می‌کند. در واقع یک واسطه‌ است برای تبادل اطلاعات. برای مثال، وقتی که شما در خانه یک Router داشته باشید، ترافیک خروجی از دستگاه‌های خودتان را دریافت می‌کند و به اینترنت می‌فرستد؛ همچنین ترافیک‌های دریافتی از اینترنت را دریافت و به دستگاه‌های شما ارسال می‌کند.

  • Gateway

یک Gateway، دستگاهی است که ترافیک‌ها را بین شبکه‌ها رد و بدل می‌کند. برای مثال، Router در منزل شما حکم یک Gateway را دارد. در واقع یک مسیر را ایجاد می‌کند تا اطلاعات را بین LAN و WAN رد و بدل کند.

  • NAT

کلمه NAT مخفف عبارت Network Address Translation می‌باشد و توسط Router مورد استفاده قرار می‌گیرد تا یک IP را بین مجموعه‌ای از دستگاه‌ها به‌اشتراک بگذارد. برای مثال، ممکن است که شما یک Router از نوع بی‌سیم (Wireless) در خانه داشته باشید که یک ارتباط WiFi را برای لپ‌تاب و تلفن همراه شما ایجاد کند. شرکت ارائه‌دهنده خدمات اینترنت یا ISP یک IP بخصوص را در اختیارتان قرار می‌دهد تا توسط آن IP در محیط اینترنت شناخته شوید که به آن Public IP نیز می‌گویند.

Router شما، یک LAN ایجاد می‌کند و به هرکدام از دستگاه‌های خود یک IP محلی اختصاص می‌دهد. پس از آن Router بصورت یک Gateway عمل می‌کند. در نهایت Router بصورتی عمل خواهد کرد که اگر از محیطی بیرون از LAN دستگاه‌های متصل به Router مشاهده شود، در واقع همه بصورت یک دستگاه واحد دیده خواهد شد که دارای ۱ آی‌پی هستند.

  • DHCP

کلمه DHCP مخفف عبارت Dynamic Host Configuration Protocol می‌باشد و وظیفه آن، تنظیم یک IP بصورت اتوماتیک برای هر کدام از دستگاه‌های متصل به Router است. در واقع، وقتی که شما دستگاه‌های خودتان را به یک Router وصل می‌کنید، می‌بایست به هر کدام یک IP بصورت منحصر به فرد اختصاص دهید. DHCP بصورت اتوماتیک و خودکار این کار را به عهده خواهد گرفت تا شما مجبور نباشید که بصورت دستی به هر کدام از دستگاه‌های خود IP بدهید.

4

  • Hostnames

یک Hostname در حقیقت یک برچسب یا Label می‌باشد که به IP یک دستگاه اشاره می‌کند. برای مثال، ممکن است که لپ‌تاب فعلی شما، دارای یک Hostname به نام WINDOWSPC باشد؛ اگر قرار باشد دستگاه دیگری به لپ‌تاب شما وصل شود، می‌تواند به برچسب WINDOWSPC متصل شود، آنگاه خود به خود به IP پشت این برچسب ارجاع داده خواهد شد.

  • Domain Name

نام دامنه یا Domain Name پایه و اساس نام وب‌سایت‌هاست. برای مثال، tsmandegar.com یک دامنه است! نام دامنه، نوع دیگری از Hostname ها می‌باشد.

  • DNS

مخفف عبارت Domain Name System می‌باشد. وظیفه این سیستم این است که برچسب‌ها و دامنه‌هایی که تنها توسط انسان‌ها قابل خواندن می‌باشد را به یک IP آدرس تبدیل کند. تصور کنید که شما در مرورگر خود، آدرس tsmandegar.com را وارد می‌کنید. پس از فشردن کلید Enter برای ورود به این وب‌سایت، کامپیوتر شما، به DNS درخواستی ارسال می‌کند و در جواب، آدرس IP این وب‌سایت در اختیار کامپیوتر شما قرار خواهد گرفت و در نهایت وب‌سایت بارگذاری خواهد شد.

بصورت پیشفرض، شما به DNS‌های ISP خود متصل هستید؛ اما می‌توانید از DNSهای شرکت‌های دیگر همانند OpenDNS استفاده نمایید.

  • Ethernet

وقتی که کامپیوتر شما از طریق کابل یا سیم به دستگاهی متصل است، درواقع شما به پورت Ethernet وصل هستید! یک کابل شبکه، در یک درگاه در کنار لپ‌تاب که با نام Ethernet مشخص است، وصل می‌شود.

  • Network Interface / Network Adapter

اتصال شما به یک شبکه بصورت WiFi یا Ethernet، یک Network Interface می‌باشد. اگر شما بصورت همزمان به یک شبکه هم از طریق Ethernet و هم از طریق WiFi متصل شوید، هر کدام از Network Interfaceهای شما دارای یک IP منحصر به فرد خواهند شد.

5

Network Interfaceها همیشه دلالت بر یک سخت‌افزار در پشت‌زمینه نیست؛ بلکه حتی نرم‌افزارها نیز می‌توانند Network Interface را ایجاد کنند؛ مثل نرم‌افزارهای مجازی‌ساز VirtualBox.

  • Localhost

عبارت localhost به کامپیوتر فعلی موجود اشاره می‌کند. دقیقاً همانند قبل، localhost نیز یک نوع برچسب است که به یک IP اشاره می‌کند. وقتی که شما عبارت localhost را وارد می‌کنید، به آدرس آی‌پی: 127.0.0.1 در نسخه ۴ و آدرس آی‌پی: ::1 در نسخه ۶ ارجاع می‌دهد.

  • MAC Address

MAC Address مخفف عبارت Media Access Control می‌باشد که یک آدرس واحد و منحصر به فرد برای هر دستگاه می‌باشد که گاهی به آن آدرس فیزیکی نیز می‌گویند. این آدرس اغلب در زمان ساخت دستگاه در کارخانه تعیین و اختصاص داده می‌شود.

برای مثال، ممکن است که شما در یک فرودگاه، در حال استفاده از اینترنت رایگان آن‌ها باشید. بعضی از فرودگاه‌ها ممکن است پس از استفاده ۳۰ دقیقه از اینترنت آن‌ها، دسترسی شما را مسدود کنند و اطلاع دهند که برای استفاده‌ی بیشتر، می‌بایست هزینه‌ای را پرداخت کنید.

حقیقت امر این است که آن‌ها شما را از روی MAC Address تشخیص می‌دهند! روش‌هایی وجود دارند تا بتوانید MAC Address خود را تغییر دهید، در نتیجه حاصل این عمل این خواهد بود که دستگاه شما، از دید فرودگاه، همان دستگاه سابق نخواهد بود.

6

  • Port

وقتی که نرم‌افزاری بخواهد اطلاعاتی را به شبکه‌ای ارسال و یا از شبکه‌ای دریافت کند، می‌بایست از طریق یک آدرس ما بین عدد ۱ تا ۶۵۵۳۵ صورت گیرد. حال احتمالاً متوجه می‌شوید که چطور ممکن است شما چندین برنامه داشته باشید که هر کدام اطلاعاتی را مابین یک شبکه رد و بدل می‌کنند.

هنگامی که شما آدرس اینترنت tsmandegar.com را وارد می‌کنید، اطلاعات از طریق پورت ۸۰ ارسال می‌شود که معمولاً در مرورگر نشان داده نخواهد شد. سرورهای تجارت سرور ماندگار همیشه درحال بررسی پورت ۸۰ هستند که در صورتی که درخواستی به آن‌ها ارسال شوند، برای شما صفحه وب‌سایت تجارت سرور ماندگار را در اختیارتان قرار دهد. اما اگر بجای دسترسی به پورت ۸۰، به پورت ۸۱ سایت تجارت سرور ماندگار درخواستی ارسال نمایید، هیچ پاسخی را دریافت نخواهید کرد. نحوه دسترسی به این پورت‌ها برای یک وب‌سایت بصورت زیر است:

https://tsmandegar.com:80

  • Protocol – TCP, UDP, ICMP و

پروتکل در واقع راه‌ها و روش‌های متفاوتی برای برقراری ارتباط با اینترنت می‌باشد. دو پروتکل معروف TCP و UDP رایج‌ترین و پرکاربردترین پروتکل‌های موجود هستند.

  • Packet

Packetها واحدی از اطلاعات هستند که مابین دستگاه‌ها ارسال و دریافت می‌شوند. وقتی که شما درخواست بارگذاری سایت tsmandegar.com را می‌کنید، یک Packet به سرور ارسال می‌کنید که این Packet، حاوی درخواست بارگذاری سایت می‌باشد و در جواب، سرور برای شما تعداد زیادی Packetها در جهت بارگذاری وب‌سایت ارسال خواهد کرد.

7

  • Firewall

Firewall یا ترجمه فارسی آن، دیوارآتش، یک نرم‌افزار یا سخت‌افزاری است که ترافیک‌های رد و بدل شده‌ی بخصوصی را می‌تواند مسدود کند. برای مثال، یک Firewall می‌تواند درخواست‌های ارسالی به یکی از پورت‌ها را برای شما مسدود کند تا هر درخواستی که به آن پورت ارسال شود، دیوارآتش را در مقابل خود ببیند.

  • HTTP

مخفف عبارت Hypertext transfer protocol می‌باشد؛ استانداریست که توسط مرورگرها استفاده می‌شود. از انواع دیگر پروتکل‌های مشابه، پروتکل FTP و BitTorrent می‌باشد.

  • URL

URL یا Uniform Resource Locator، همان آدرس وب است. URL فعلی، همان است که در حال حاضر در Address Bar مرورگر خود می‌توانید مشاهده کنید.

8

 

منبعHowToGeek

ترجمه:gooyait