نوشته‌ها

شبکه هاي محلي LAN – قسمت اول

شبکه هاي محلي LAN قسمت اول

مقدمه
شبکه‌هاي کامپيوتري مجموعه‌اي از کامپيوترهاي مستقل متصل به يکديگرند که با يکديگر ارتباط داشته و تبادل داده مي‌کنند. مستقل بودن کامپيوترها بدين معناست که هر کدام داراي واحدهاي کنترلي و پردازشي مجزا بوده، و بود و نبود يکي بر ديگري تاثيرگذار نيست.

متصل بودن کامپيوترها يعني از طريق يک رسانه فيزيکي مانند کابل ، فيبر نوري ، ماهواره‌ها و … به هم وصل باشند. دو شرط فوق شروط لازم براي ايجاد يک شبکه کامپيوتري مي‌باشند اما شرط کافي براي تشکيل يک شبکه کامپيوتري داشتن ارتباط و تبادل داده بين کامپيوترهاست.

اين موضوع در بين متخصصين قلمرو شبکه‌ مورد بحث است که آيا دو رايانه که با استفاده از نوعي از رسانه ارتباطي به يکديگر متصل شده‌اند، تشکيل يک شبکه مي‌دهند؟! در اين باره بعضي مطالعات مي‌گويند که يک شبکه نيازمند دست کم ? رايانه متصل به هم است.

در مورد تعداد بيشتري رايانه که به هم متصل هستند عموماً توابع پايه‌اي مشترکي ديده مي‌شود. از اين بابت براي آنکه شبکه‌اي به وظيفه‌اش عمل کند، سه نياز اوليه بايستي فراهم گردد، «اتصالات»، «ارتباطات» و «خدمات». اتصالات به بستر سخت‌افزاري اشاره دارد، ارتباطات به روشي اشاره مي‌کند که بواسطه آن وسايل با يکديگر صحبت کنند و خدمات آنهايي هستند که براي بقيه اعضاي شبکه به اشتراک گذاشته شده‌اند.

کليات شبکه و طبقه بندي آن
«شبکه رايانه‌اي» (Computer Network) از چندين «رايانه» متصل به هم تشکيل شده‌است که از يک سيستم ارتباطي به هدف به اشتراک گذاري داده‌ها، منابع و ارتباطات استفاده مي‌کند. براي مثال شبکه رايانه خانگي ممکن است از دو يا چند رايانه تشکيل شده باشد که با استفاده از شبکه، فايلها و يک «پرينتر» را به اشتراک گذاشته‌اند. اندازه و مقياس هر شبکه از روي سخت‌افزار مورد استفاده و همچنين قراردادهايي که پياده‌سازي شده‌اند، تعيين مي‌شوند.

مفهوم شبکه (network)
شبکه درساده ترين حالت خود شامل دو رايانه‌است که به وسيله کابل (خط انتقال) به يکديگر متصل شده‌اند، به گونه‌اي که بتوانند از داده ها به طور مشترک (share) استفاده نمايند . همين شبکه ساده منشا تمام شبکه‌ها، صرف نظر از کيفيت پيچيدگي انهاست .

طبقه‌بندي شبکه‌هاي رايانه‌اي:
1-بر اساس لايه شبکه
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي مطابق مدلهاي مرجع پايه‌اي که در صنعت به عنوان استاندارد شناخته مي‌شوند مانند «مدل مرجع : لايه OSI» و «مدل : لايه TCP/IP»، بر اساس نوع «لايه شبکه»اي که در آن عمل مي‌کنند طبقه‌بندي شوند.

2-بر اساس اندازه
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي بر اساس اندازه يا گستردگي ناحيه‌اي که شبکه پوشش مي‌دهد طبقه‌بندي شوند. براي نمونه
«شبکه شخصي» (PAN)
«شبکه محلي» (LAN)
«شبکه دانشگاهي» (CAN)
«شبکه کلان‌شهري» (MAN)
«شبکه گسترده» (WAN)

3-بر اساس نوع اتصال
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي بر اساس فناوري سخت‌افزاري که جهت متصل کردن هر دستگاه در شبکه استفاده مي‌کنند طبقه‌بندي شوند. نمونه‌هايي از اين فناوري‌ها عبارت‌اند از:
«اترنت» (Ethernet)
«شبکه محلي بي‌سيم» (WLAN)
شبکه HomaPNA يا «ارتباط از طريق خطوط برق».

4-بر اساس معماري کاربري
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي بر اساس معماري کاربري که بين اعضاي شبکه وجود دارد طبقه‌بندي شود، براي نمونه:
معماري‌هاي Active Networking
«مشتري-خدمتگذار» (Client-Server)
«همتا به همتا» Peer-to-Peer (گروه کاري).

5-بر اساس همبندي (توپولوژي)
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي بر اساس نوع همبندي شبکه طبقه‌بندي شوند مانند:
«شبکه باس» (Bus)
«شبکه ستاره» (‎(Star
«شبکه حلقه‌اي» (Ring)
«شبکه توري» (Mesh)
«شبکه ستاره-باس» (Star-Bus)
«شبکه درختي» (Tree)
«شبکه سلسله مراتبي» (Hierarchical) و غيره.
همبندي شبکه را مي‌توان بر اساس نظم هندسي ترتيب داد. همبندي‌هاي شبکه طرح‌هاي منطقي شبکه هستند. واژه منطقي در اينجا بسيار پرمعني است. اين واژه به اين معني است که همبندي شبکه به طرح فيزيکي شبکه بستگي ندارد. مهم نيست که رايانه‌ها در يک شبکه به صورت خطي پشت سر هم قرار گرفته باشند، ولي زمانيکه از طريق يک «هاب» به يکديگر متصل شده باشند تشکيل همبندي ستاره اي مي‌کنند و نه باس. و اين عامل مهمي است که شبکه‌ها در آن فرق مي‌کنند، چه از جنبه ظاهري و چه از جنبه عملکردي.

6-بر اساس قرارداد
ممکن است شبکه‌هاي رايانه‌اي بر اساس «قرارداد» ارتباطي طبقه‌بندي شوند. براي اطلاعات بيشتر ليست پشته‌هاي قرارداد شبکه و ليست قراردادهاي شبکه را ببينيد.

انواع شبکه‌هاي رايانه‌اي از نظر اندازه:

pan
1-شبکه شخصي (PAN)

«شبکه شخصي» (Personal Area Network) يک «شبکه رايانه‌اي» است که براي ارتباطات ميان وسايل رايانه‌اي که اطراف يک فرد مي‌باشند (مانند «تلفن»ها و «رايانه‌هاي جيبي» (PDA) که به آن «دستيار ديجيتالي شخصي» نيز مي‌گويند) بکار مي‌رود. اين که اين وسايل ممکن است متعلق به آن فرد باشند يا خير جاي بحث خود را دارد. برد يک شبکه شخصي عموماً چند متر بيشتر نيست. موارد مصرف شبکه‌هاي خصوصي مي‌تواند جهت ارتباطات وسايل شخصي چند نفر به يکديگر و يا برقراري اتصال اين وسايل به شبکه‌اي در سطح بالاتر و شبکه «اينترنت» باشد.
ارتباطات شبکه‌هاي شخصي ممکن است به صورت سيمي به «گذرگاه»هاي رايانه مانند USB و FireWire برقرار شود. همچنين با بهره‌گيري از فناوري‌هايي مانند IrDA، «بلوتوث»(Bluetooth) و UWB مي‌توان شبکه‌هاي شخصي را به صورت بي‌سيم ساخت.

lan

2-شبکه محلي (LAN)

«شبکه محلي» (Local Area Network) يک «شبکه رايانه‌اي» است که محدوده جغرافيايي کوچکي مانند يک خانه، يک دفتر کار يا گروهي از ساختمان‌ها را پوشش مي‌دهد. در مقايسه با «شبکه‌هاي گسترده» (WAN) از مشخصات تعريف‌شده شبکه‌هاي محلي مي‌توان به سرعت (نرخ انتقال) بسيار بالاتر آنها، محدوده جغرافيايي کوچکتر و عدم نياز به «خطوط استيجاري» مخابراتي اشاره کرد.
دو فناوري «اترنت» (Ethernet) روي کابل «جفت به هم تابيده بدون محافظ» (UTP) و «واي‌فاي» (Wi-Fi) رايج ترين فناوري‌هايي هستند که امروزه استفاده مي‌شوند، با اين حال فناوري‌هاي «آرکنت» (ARCNET) و «توکن رينگ» (Token Ring) و بسياري روشهاي ديگر در گذشته مورد استفاده بوده‌اند.

man

3-شبکه کلان‌شهري (MAN)
«شبکه کلان‌شهري» (Metropolitan Area Network) يک «شبکه رايانه‌اي» بزرگ است که معمولاً در سطح يک شهر گسترده مي‌شود. در اين شبکه‌ها معمولاً از «زيرساخت بي‌سيم» و يا اتصالات «فيبر نوري» جهت ارتباط محل‌هاي مختلف استفاده مي‌شود.

wan

4-شبکه گسترده (WAN)

«شبکه گسترده» (Wide Area Network) يک «شبکه رايانه‌اي» است که نسبتاً ناحيه جغرافيايي وسيعي را پوشش مي‌دهد (براي نمونه از يک کشور به کشوري ديگر يا از يک قاره به قاره‌اي ديگر). اين شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومي مانند شرکت‌هاي مخابرات استفاده مي‌کند. به عبارت کمتر رسمي اين شبکه‌ها از «مسيرياب»ها و لينک‌هاي ارتباطي عمومي استفاده مي‌کنند.
شبکه‌هاي گسترده براي اتصال شبکه‌هاي محلي يا ديگر انواع شبکه به يکديگر استفاده مي‌شوند. بنابراين کاربران و رايانه‌هاي يک مکان مي‌توانند با کاربران و رايانه‌هايي در مکانهاي ديگر در ارتباط باشند. بسياري از شبکه‌هاي گسترده براي يک سازمان ويژه پياده‌سازي مي‌شوند و خصوصي هستند. بعضي ديگر به‌وسيله سرويس دهنده اينترنت «سرويس دهندگان اينترنت» (ISP) پياده‌سازي مي‌شوند تا شبکه‌هاي محلي سازمانها را به اينترنت متصل کنند.

5-شبکه شبکه‌ها (Internetwork)

دو يا چند «شبکه» يا «زيرشبکه» (Subnet) که با استفاده از تجهيزاتي که در لايه 3 يعني «لايه شبکه» «مدل مرجع OSI» عمل مي‌کنند، مانند يک «مسيرياب»، به يکديگر متصل مي‌شوند .تشکيل يک شبکه از شبکه‌ها يا «شبکه شبکه‌ها» را مي‌دهند. همچنين مي‌توان شبکه‌اي که از اتصال داخلي ميان شبکه‌هاي عمومي، خصوصي، تجاري، صنعتي يا دولتي به وجود مي‌آيد را «شبکه شبکه‌ها» ناميد.
در کاربردهاي جديد شبکه‌هاي به هم متصل شده از قرارداد IP استفاده مي‌کنند. بسته به اينکه چه کساني يک شبکه از شبکه‌ها را مديريت مي‌کنند و اينکه چه کساني در اين شبکه عضو هستند، مي‌توان سه نوع «شبکه شبکه‌ها» دسته بندي نمود:
شبکه داخلي يا اينترانت (Intranet)
شبکه خارجي يا اکسترانت (Extranet)
شبکه‌اينترنت (Internet)

شبکه‌هاي داخلي يا خارجي ممکن است که اتصالاتي به شبکه اينترنت داشته و يا نداشته باشند. در صورتي که اين شبکه‌ها به اينترنت متصل باشند در مقابل دسترسي‌هاي غيرمجاز از سوي اينترنت محافظت مي‌شوند. خود شبکه اينترنت به عنوان بخشي از شبکه داخلي يا شبکه خارجي به حساب نمي‌آيد، اگرچه که ممکن است شبکه اينترنت به عنوان بستري براي برقراري دسترسي بين قسمت‌هايي از يک شبکه خارجي خدماتي را ارائه دهد.

interanet

6-شبکه داخلي (Intranet)

يک «شبکه داخلي» مجموعه‌اي از شبکه‌هاي متصل به هم مي‌باشد که از قرارداد ‎IP و ابزارهاي مبتني بر IP مانند «مرورگران وب» استفاده مي‌کند و معمولاً زير نظر يک نهاد مديريتي کنترل مي‌شود. اين نهاد مديريتي «شبکه داخلي» را نسبت به باقي قسمت‌هاي دنيا محصور مي‌کند و به کاربران خاصي اجازه ورود به اين شبکه را مي‌دهد. به طور معمول‌تر شبکه دروني يک شرکت يا ديگر شرکت‌ها «شبکه داخلي» مي‌باشد.

extranet

7-شبکه خارجي (Extranet)

يک «شبکه خارجي» يک «شبکه» يا يک «شبکه شبکه‌ها» است که بلحاظ قلمرو محدود به يک سازمان يا نهاد است ولي همچنين شامل اتصالات محدود به شبکه‌هاي متعلق به يک يا چند سازمان يا نهاد ديگر است که معمولاً ولي نه هميشه قابل اعتماد هستند. براي نمونه مشتريان يک شرکت ممکن است که دسترسي به بخش‌هايي از «شبکه داخلي» آن شرکت داشته باشند که بدين ترتيب يک «شبکه خارجي» درست مي‌شود، چراکه از نقطه‌نظر امنيتي اين مشتريان براي شبکه قابل اعتماد به نظر نمي‌رسند. همچنين از نظر فني مي‌توان يک «شبکه خارجي» را در گروه شبکه‌هاي دانشگاهي، کلان‌شهري، گسترده يا ديگر انواع شبکه (هر چيزي غير از شبکه محلي) به حساب آورد، چراکه از نظر تعريف يک «شبکه خارجي» نمي‌تواند فقط از يک شبکه محلي تشکيل شده باشد، چون بايستي دست کم يک اتصال به خارج از شبکه داشته باشد.

8-شبکه اينترنت (Internet)

شبکه ويژه‌اي از شبکه‌ها که حاصل اتصالات داخلي شبکه‌هاي دولتي، دانشگاهي، عمومي و خصوصي در سرتاسر دنيا است. اين شبکه بر اساس شبکه اوليه‌اي کار مي‌کند که «آرپانت» (ARPANET) نام داشت و به‌وسيله موسسه «آرپا» (ARPA) که وابسته به «وزارت دفاع ايالات متحده آمريکا» است ايجاد شد. همچنين منزلگاهي براي «وب جهان‌گستر» (WWW) است. در لاتين واژه Internet‎ براي ناميدن آن بکار مي‌رود که براي اشتباه نشدن با معني عام واژه «شبکه شبکه‌ها» حرف اول را بزرگ مي‌نويسند.
اعضاي شبکه اينترنت يا شرکت‌هاي سرويس دهنده آنها از «آدرسهاي IP» استفاده مي‌کنند. اين آدرس‌ها از موسسات ثبت نام آدرس تهيه مي‌شوند تا تخصيص آدرسها قابل کنترل باشد. همچنين «سرويس دهندگان اينترنت» و شرکت‌هاي بزرگ، اطلاعات مربوط به در دسترس بودن آدرس‌هايشان را بواسطه «قرارداد دروازه لبه» (BGP) با ديگر اعضاي اينترنت مبادله مي‌کنند.

..

.
منبع : iranpur.com

آموزش network – قسمت اول

آموزش network – قسمت اول

اتصال چندین device به یکدیگر به هدف اشتراک گذاری منابع را  گویند.

اجزای تشکیل دهنده ی شبکه

اولین و مهمترین اجزای شبکه  client و server می باشد.

Client: کامپیوتر سرویس گیرنده می باشد که از خدمات شبکه استفاده می کند.
Servers: کامپیوتر سرویس دهنده می باشد خدمات متفاوت را در اختیار دیگر کامپیوتر ها قرار می دهد.
media: یک رسانه برای انتقال اطلاعات، که شامل کابل-کانکتور و تجهیزات ارتباطی است.
share data :اشتراک اطلاعات
share recourses and peripherals :اشتراک امکانات و منابع

انواع شبکه از لحاظ پراکندگی

شبکه ها از لحاظ پراکندگی به 4 دسته تقسیم می شود.

LAN) Local Area Network)  مجموعه ای از DEVICE ها که داخل یک ساختار کاملا بسته به هم متصل هستند وفاصله ی آنها نسبت به هم کم است، گفته می شود.

CAN) Campus Area Network)  مجموعه ای از LAN هایی که به هم متصل می شوند برای یک مجموعه و یک محیط بسته.

MAN) Metropolitan Area Network)  مجموعه ای از LAN های به هم متصل شده، اما در محدوده ی یک شهر می باشند.

 WAN) Wide Area Network) به شبکه هایی گفته می شود که محدودیتی در محیط جغرافیایی نداشته باشند که بزرگترین شبکه ی جهانی WAN است.

 PAN) Personal Area Network) به شبکه های شخصی و خیلی کوچک مثل موبایل گفته می شود.

تقسیم بندی شبکه از لحاظ مدیریت و از لحاظ سرویس دهی

شبکه ها  از لحاظ مدیریت و سرویس دهی به دو دسته تقسیم بندی می شوند.

work group یا peer to peer
domain یا client-server
شبکه ی workgroup یا (peer to peer) به شبکه ای گفته می شود که داخل شبکه کار ها تقسیم نشده است و همه ی اجزای شبکه هم کلاینت (client) هستند و هم سرور (server)

 از مزایای این نوع شبکه می توان نصب و راه اندازی آسان همچنین هزینه ی کم آن را نام برد.

هزینه ی راه اندازی شبکه های workgroup  پایین بوده و هزینه ی مدیریت و نگهداری آن نیز کم می باشد و راه اندازی آن نیز بسیار ساده می باشد.

به طور پیش فرض شبکه ها در ویندوز به صورت Work Group  هستند. برای مشاهده این قسمت ابتدا بر روی My Computer راست کلیک کرده و گزینه ی Propertis را انتخاب کنید.

درصفحه ای که باز می شود گزینه ی change setting را انتخاب کنید.

در صفحه ای که باز می شود یک سری مشخصات می باشد. همانطور که مشاهده می کنید نام کامپیوتر و domain را مشخص کرده است. زیرا در اینجا شبکه از نوع domain می باشد.

 در این قسمت می توانید با کلیک بر روی گزینه ی Change تنظیمات را مشاهده کنید.

6

این شبکه ها به طور استاندارد حداکثر از 10 کامپیوتر تشکیل می شوند. می توانند بیشتر از این تعداد نیز باشند، اما به دلیل مشکلاتی که در مدیریت آنها ایجاد می شود افزایش تعداد کامپیوتر ها در این محیط پیشنهاد نمی گردد.

در شبکه های workgroup  بررسی صحت نام کاربری و میزان دسترسی کاربر authentication به صورت گسسته در کامپیوتر ها صورت می گیرد.

AUTHENTICATION چیست؟

با توجه به اینکه هر کاربری برای کار کردن در شبکه باید خود را به سیستم معرفی کند کامپیوتر در هنگام ورود هر شخص، نام و رمز عبور کاربران را می پرسد و پس از بررسی کردن آن در صورتی که آن فرد در شبکه تعریف شده و شناخته شده باشد درخواست راه یافتن آن به شبکه توسط سیستم پذیرفته می شود که به این کار authentication گفته می شود.

Authentication: اعتبارسنجی به صورت پراکنده می باشد. زمانی که می خواهیم authenticaton داخل شبکه های workgroup صورت بگیرد باید در داخل sam یا lsd آن user ها را تعریف کنیم. و برای آن password بگذاریم.

در واقع کامپیوتر با انجام بررسی مشخصات فرد عمل authentication را انجام می دهد این کار در حقیقت همان  login کردن در شبکه است . موضوع این است که بدانیم صحت نام کاربری  و رمز مربوطه و میزان دسترسی افراد به شبکه در کجا ثبت و نگهداری می شود.

زمانی که pc  به pc دیگری متصل می شود word username & pass پرسیده می شود و زمانی که user name و password که کاربر می زند با username و password که در sam تعریف شده است یکی باشد، فرد مجاز است که بتواند Login انجام دهد.

security account manager) —SAM ) یا (LSD–( local security database

زمانی که windows نصب میشود مکانی برای ما به وجود می آید به نام sam یا lsd  برای رفتن به این قسمت بر روی کامپیوتر کلیک راست کرده و سپس manage را انتخاب می کنیم.

بعد از آن local users and group را انتخاب می کنیم.

زمانی که به قسمت users می رویم تمام کاربرانی که می توانند به این pc لاگین کنند، در این قسمت تعریف می شوند. برای مثال اگر user با نام test در اینجا تعریف شود و کسی بخواهد وارد سیستم ما شود، باید user و password را وارد کند.

پس این user و pass با user و pass دیگر در sam یا lsd چک می شود و اگر صحیح باشد به سیستم login می شود.

که این lsd یا sam در شبکه های domain داخل dc تعریف می شود.

برای تعریف کردن یک user جدید ابتدا بر روی گزینه ی user کلیک می کنیم و بعد گزینه ی new user را انتخاب می کنیم.

در صفحه ای که باز می شود username و password را مشخص می کنیم.

با انتخاب گزینه ی user can not change password در واقع مشخص می شود که user نمی تواند password خود را عوض کند.

با انتخاب گزینه ی password never expire مشخص می شود که password هیچگاه expire نمی شود.

با انتخاب گزینه ی account is disabled مشخص می شود که account  را می توان disable کرد.

در شبکه های work group پراکندگی مدیریت را داریم باید group policy روی تک تک کامپیوتر اعمال شود.

در این نوع شبکه ها، هیچ گونه مدیریت مرکزی وجود ندارد. به عنوان مثال در صورت اضافه شدن یک کاربر جدید، باید User و Pass آن را، در LSD همه ی کامپیوتر ها به صورت دستی وارد کرد و این بسیار مشکل است.

 درنتیجه اگر تعداد کامپیوترها در یک شبکه ی workgroup زیاد باشد و یک user را بخواهیم در شبکه معرفی کنیم باید آن کاربر را به صورت مجزا درهمه ی کامپیوتر ها  تعریف کنیم.

Group policy:

توسط group policy می توان قوانینی را که قرار است داخل شبکه اجرا شود تنظیم گردد. و این قوانین را به تک تک pc ها اعمال کرد و نمی توان این تغییرات را به صورت متمرکز انجام داد.

اما در شبکه domain این قوانین در dc (domain controller)  تعریف می گردد و هر کسی که join  به domain شود تمام این policy ها بر روی آن اعمال می گردد.

برای باز کردن policy group باید در قسمت run تایپ شود gpedit.msc

معایب موجود در شبکه ی workgroup چیست؟

از ضعف های این روش می توان عدم امکان کنترل مرکزی دسترسی افراد به اطلاعات و امکانات می باشد و همین امر باعث کاهش امنیت شبکه های workgroup  نسبت به شبکه های domain می شود.  در چنین محیطی امکان گسترش شبکه  و افزایش تعداد کار برها و کامپیوتر ها وجود ندارد.

Authorization:

اجازه ی دسترسی به منابع می باشد در واقع در authorization مشخص می شود که یک user چه اجازه ی دسترسی به چه منبع داشته باشد و  یا چه مقدار می تواند از یک منبع استفاده کند.;که در شبکه ی workgroup به حالت متمرکز نمی باشد.

 accounting:

میزان زمان دسترسی به منابع می باشد. به این منظور است که تا چه زمانی می توان از یک منبع share شده، استفاده کرد؟

Accounting داخل شبکه های work group بی معنا می باشد.

برای تصمیم گیری در مورد راه اندازی شبکه و انتخاب workgroup یا domain باید به موارد زیر توجه شود:

اندازه ی شرکت یا سازمان مورد نظر

میزان امنیت مورد نیاز

میزان بودجه

سطح مدیریت در دسترسی به اطلاعات و امکانات

چطور بدانیم ip که بر روی کامپیوتر set شده است، چند است؟

 برای اینکه بدانیم  ip که برروی کامپیوتر set شده است، چند است 2 راه موجود است.

راه اول :

در داخل run تایپ شودCmd

وقتی که کادر مورد نظر باز شد در آن تایپ شود  ipconfig

سپس enter را می زنیم و برای ما ip  را که بر روی کامپیوتر set شده است را نشان می دهد.

همانطور که در شکل بالا ملاحظه می کنید ip که بر روی کامپیوتر set شده است  172.16.1.73 میباشد.

راه دوم :

در قسمت run تایپ شود ncpa.cpl

در این قسمت صفحه ی network connection باز می شود.

بر روی کارت شبکه کلیک راست کرده و گزینه ی status را انتخاب می کنیم.صفحه ی زیر باز می شود که در آن ip کامپیوتر مشخص شده است.

.

.

منبع: www.scipost.ir