انواع کابل های شبکه

معرفی انواع کابل های شبکه

معرفی انواع کابل های شبکه

در اينجا چندين نوع کابل مورد استفاده براي شبکه هاي LAN وجود دارد:

در برخي موارد در شبکه از يک نوع کابل استفاده مي شود و گاهي چندين کابل مورد استفاده قرار مي گيرد.
نوع کابل انتخاب شده براي يک شبکه مرتبط با توپولوژي شبکه، پروتکل و سايز شبکه مي باشد.
براي توسعه يک شبکه مناسب درک ويژگي هاي انواع مختلف کابل و چگونگي ارتباط آنها با ساير اجزاي شبکه لازم است.
در بخش هاي بعدي به توضيح انواع کابل هاي مورد استفاده در شبکه و ديگر موضوعات مرتبط مي پردازيم.

کابل زوج سيم به هم تابيده بدون محافظ (UTP)
کابل زوج سيم به هم تابيده با محافظ (STP)
کابل کواکسيال
کابل فيبر نوري
کابل زوج سيم به هم تابيده:
کابل زوج سيم به هم تابيده در دو نوع وجود دارد:

داراي محافظ ( STP )
بدون محافظ ( UTP )
UTP بسيار محبوب بوده و به طور کلي بهترين گزينه براي شبکه هاي کوچک مثل مدارس است.

کيفيت UTP داراي تغييرات با سرعت بالا از سيم تلفن تا کابل مي باشد. اين کابل 4 جفت سيم درون روکش دارد. هر جفت سيم داراي پيچ خوردگي با تعداد مختلفي پيچ در هر اينچ براي کمک به از بين بردن تداخل وارده از زوج سيم هاي مجاور و ساير دستگاه هاي الکتريکي مي باشد. پيچش تنگ تر، موجب سرعت انتقال بيشتر و هزينه بيشتر کابل در هر فوت مي شود. EIA/TIA ( انجمن صنعت مخابرات / انجمن صنعت الکترونيک) استانداردهاي UTP را در چند دسته ايجاد و درجه بندي کرده اند. (دسته هاي اضافي در حال ظهور مي باشند)

معرفي انواع کابل هاي شبکه

کانکتور زوج سيم بهم تابيده بدون محافظ (UTP )

کانکتور استاندارد براي کابل کشي UTP، کانکتور RJ-45 مي باشد که يک کانکتور پلاستيکي شبيه کانکتور تلفن با سايز بزرگ است. شکاف روي آن اين امکان را به وجود مي آورد تا فقط از يک روش وارد شود. RJ – Registered Jack نشان مي دهد که کانکتور از يک استاندارد مرتبط با صنعت تلفن پيروي مي کند. اين استاندارد ورود سيم با هر پين را به داخل کانکتور تعيين مي کند.

کانکتور زوج سيم بهم تابيده با محافظ (STP)

اگرچه کابل UTP کابل ارزانتري مي باشد، اما ممکن است در معرض امواج راديويي و داخل فرکانس الکتريکي قرار گيرد. (اين کابل نبايد نزديک موتورهاي الکتريکي، لامپ هاي فلوروسنت و غيره قرار گيرد.) اگر شما مجبوريد کابل را در محيط هاي داراي تداخل بالقوه يا محيط هاي بسيار حساس که ممکن است در معرض جريان الکتريکي باشد قرار دهيد، STP ممکن است راه حل مناسبي باشد. کابل هاي داراي محافظ مي توانند به افزايش حداکثر فاصله کابل کمک کند.

کابل STP در سه شکل مختلف وجود دارد:

1. هر جفت سيم با ورقه اي به صورت جداگانه محافظت شده است.
2. يک ورقه يا محافظ بهم تابيده و بافته شده وجود دارد که تمام سيم ها را درون روکش مي پوشاند. ( به شکل يک گروه)
3. يک محافظ در اطراف هر جفت سيم به صورت جداگانه وجود دارد، همچنين کل سيم ها به صورت کلي در يک محافظ قرار مي گيرند. (زوج سيم به هم تابيده با دو محافظ )

کابل کواکسيال

کابل کواکسيال يک هادي از جنس مس در مرکز دارد که يک لايه پلاستيکي به صورت عايقي بين هادي مرکزي و يک محافظ فلزي بافته شده قرار دارد. محافظ فلزي کمک به مسدود ک:ردن هر گونه تداخل از چراغ هاي فلوروسنت، موتورها و کامپيوترهاي ديگر مي کند. اگرچه نصب کابل کواکسيال دشوار بوده اما دربرابر تداخل سيگنال ها بسيار مقاوم مي باشد. علاوه بر اين امکان استفاده از طول کابل بيشتري بين دستگاه هاي شبکه نسبت به کابل هاي زوج سيم بهم تابيده دارند.دو نوع از کابل هاي کواکسيال، کابل کواکسيال باريک و ضخيم مي باشد.

کابل کواکسيال بيشتر در نوع نازک وجود دارد. 10Base2 به مشخصات کابل کواکسيال باريک حامل سيگنال هاي اترنت اشاره دارد که در آن عدد 2 نشانه ي حداکثر طول تقريبي سگمنت ها برابر با 200 متر، مي باشد. در حقيقت حداکثر طول سگمنت 185 متر است. کابل کواکسيال نازک در شبکه هاي مدارس به خصوص شبکه هاي bus خطي محبوب مي باشد.

10Base5 به مشخصات کابل کواکسيال ضخيم حامل سيگنال هاي اترنت اشاره دارد که در آن عدد 5 نشانه ي حداکثر طول تقريبي سگمنت ها برابر با 500 متر، مي باشد. کابل کواکسيال ضخيم يک پوشش پلاستيکي محافظ دارد که به جلوگيري از وارد شدن رطوبت به هادي مرکزي کمک مي کند. اين ويژگي، کابل کواکسيال ضخيم را به انتخابي مناسب براي اجراي طول هاي بزرگتر در شبکه هاي bus خطي تبديل ميکند. يکي از مشکلات کابل هاي کواکسيال ضخيم اين است که به راحتي خميده نمي شوند و نصب آنها دشوار است.

کانکتور هاي کابل کواکسيال:

انواع معمول کانکتورهاي مورد استفاده با کابل هاي کواکسيال، کانکتور BNC مي باشد. انواع مختلف آداپتورهايي که براي کانکتورهاي BNC مناسب مي باشند شامل کانکتور T، کانکتور baral و ترمينال مي باشد. کانکتور هاي روي کابل ضعيفترين نقاط در هر شبکه مي باشند. براي کمک به جلوگيري از ايجاد مشکلات در شبکه شما، هميشه از کانکتور BNC استفاده کنيد که به جاي پيچش نياز به کريمپ روي کابل دارد.

کابل فيبر نوري:

کابل فيبر نوري شامل هسته اي شيشه اي در مرکز که توسط چند لايه مواد محافظ احاطه شده است، مي باشد. اين کابل براي از بين بردن مشکل تداخل الکتريکي، نور را به جاي سيگنال هاي الکتريکي انتقال مي دهد. اين ويژگي موجب مي شود اين کابل براي محيط هاي خاص داراي مقدار زيادي از تداخلات الکتريکي مناسب باشد. همچنين براي اتصال شبکه هاي بين ساختمان ها با توجه به ايمن بودن نسبت به رطوبت و نور استاندارد مي باشد. کابل فيبرنوري توانايي انتقال سيگنال ها در فواصل طولاني تر از کابل کواکسيال و زوج سيم به هم تابيده دارد. همچنين داراي قابليت حمل اطلاعات در سرعت بسيار بيشتر را دارد. اين ظرفيت امکانات ارتباطي شامل خدماتي مانند ويدئو کنفرانس و خدمات تعاملي را گسترش مي دهد. 10BaseF اشاره به مشخصات کابل فيبر نوري حامل سيگنال هاي اترنت دارد. هسته مرکزي کابل هاي فيبر نوري از شيشه يا الياف پلاستيکي ساخته شده است. يک پوشش پلاستيکي، زير سازي مرکز فيبر و فيبر هاي Revlar به تقويت کابل ها و جلوگيري از شکستگي کمک مي کند. روکش عايق بيروني از تفلون يا PVC ساخته شده است.

کابل هاي فيبر نوري در دو نوع وجود دارند:

Singlemode
Multimode
کابل Multimode قطر بزرگتري دارد. با اين حال هر دو نوع پهناي باند و سرعت خيلي بيشتري را فراهم مي کنند. Singlemode مسافت بيشتري را پشتيباني مي کند اما گرانتر از Multimode مي باشد.

نصب کابل ها – چند راهنمايي

براي اجراي کابل ها بهتر است از چند نکته ساده پيروي کنيد:

هميشه از ميزان کابل بيشتر از نيازتان استفاده کنيد، البته اين مقدار نبايد منجر به ايجاد کابل هاي شل و آويزان در نصب شود.
هر قسمت از شبکه را که نصب مي کنيد در همان لحظه آزمايش کنيد. حتي اگر از تجهيزات نو استفاده مي کنيد ممکن است داراي مشکل باشند که بعد از نصب کابل شبکه جداسازي آن دشوار خواهد بود.
توجه کنيد که کابل ها به فاصله حداقل سه فوت دور از جعبه لامپ هاي فلوروسنت و منابع تداخلات الکتريکي نصب شوند.
اگر لازم است کابل ها روي زمين نصب شوند، آنها را با محافظ بپوشانيد.
هر دو انتهاي کابل ها را علامت گذاري کنيد.
از بست کمربندي براي نگهداري کابل ها در کنار هم در مکان مشترک استفاده کنيد.

 

منبع: Geekboy.ir