شبکه هاي محلي LAN

شبکه هاي محلي LAN – قسمت سوم

آموزش راه اندازي شبکه محلي

اگر در محيط کار يا منزل خود با بيش از يک کامپيوتر سروکار داريد احتمالا به فکر افتاده ايد که آنها را به يکديگر متصل کرده و يک شبکه کوچک کامپيوتري راه بيا ندازيد .

با اتصال کامپيوتر ها به يکديگرميتوانيد چاپگرتان (Printer) را بين همه انها به اشتراک بگذاريد از طريق يکي از کامپيوتر ها که به اينترنت وصل است بقيه را نيز به اينترنت متصل کنيد از هر يک از کامپيوتر ها به فايل هاي خود از جمله عکس ها اهنگ ها و اسنادتان دسترسي پيدا کنيد به بازي هايي بپردازيد که نه چند بازيکن با چند کامپيوتر نياز دارند. مانند بازي کانتر استرايک

وبلاخره اين که خروجي وسايلي چون DVD PLAYER يا وب کم را به ساير کامپيوتر ها ارسال کنيد .

در اينجا ضمن معرفي روش هاي مختلف اتصال کامپيوتر ها به يکديگر، انجام تنظيمات دستي را براي بهره بردن از حداقل مزاياي يک شبکه کامپيوتري به شما نشان مي دهيم .
روشهاي اتصال:

براي اتصال کامپيوتر هايي که در فاصله اي نه چندان دور از يکديگر قرار دارند راههاي مختلفي وجود دارد که عبارتند از :

سيم کشي ديتا به صورت تو کار در حين ساخت ساختمان که امروز بسيار متداول است. (در اين روش همان گونه که براي برق ساختمان از قبل نقشه مي کشند و مثلا جاي کليد ها و پريز ها را مشخص مي کنند براي شبکه کامپيوتري هم نقشه کشي و سيم کشي مي کنند .)
قرار دادن سيم ها در کف اتاق و اتصال کامپيوتر هايي که در يک اتاق قرار دارند .
استفاده از فناوري بي سيم
استفاده از سيم کشي برق داخل ساختمان
استفاده از سيم کشي تلفن داخل ساختمان

هر يک از روش ها مزايا و معايب خاص خود را دارند اما براي به اشتراک گذاشتن چاپگر فايل ها و اينترنت بايد کامپيوتر ها را به نحو صحيح و مناسبي تنظيم و آماده کنيد و فرق نمي کند که کدام روش را انتخاب کرده باشيد.

به همين دليل کار را از همين نقطه شروع مي کنيم از آنجا که ويندوز هاي اکس پي و 98 پر استفاده ترين ويندوز ها در منازل و دفاتر کوچک هستند نحوه اشتراک گذاري منابع در اين دو ويندوز را مورد بحث قرار مي دهيم هر چند مورد ساير ويندوز ها مفاهيم تغيير نمي کند

گام هاي اوليه :

براي راه اندازي شبکه در منزل خود اين سه کار را بايد انجام دهيم :

1- انتخاب فناوري مناسب شبکه که مورد نظر ما در اين مقاله اترنت استاندارد است

2- خريد و نصب سخت افزار مناسب اين کار، که اصلي ترين آنها کارت شبکه براي هر يک از اين کامپيوتر ها و يک هاب – سوييچ است

3- تنظيم و آماده سازي سيستم ها به نحوي که بتوانند همديگر را ببينند و با يکديگر صحبت کنند

از اين سه مرحله، قدم سوم از همه مهم تر است .

ويندوز xp قسمتي به نام NETWORK SETUP WIZARD دارد که تنظيمات شبکه را براي شما انجام مي دهد .
به غير از اين متخصصان هستند که در ازاي دريافت دستمزد ، شبکه شما را در محل راه مي اندازند .
نام گذاري کامپيوتر ها به اشتراک گذاشتن چاپگر ها، فايل ها و اتصالات اينترنتي ،اساسي ترين کارهايي هستند که اين افراد براي شما انجام مي دهند .
اما اگر با مشکلي مواجه بشويد يا تنظيمات کامپيوتر تان بهم بخورد ، بايد بتوانيد خودتان شبکه را تنظيم کنيد .
به طور کلي کار هايي که بايد انجام دهيد تا يک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنيد و به بهره برداري از ان بپر دازيد ، از اين قرار است :

نام گذاري کامپيوتر
دادن آدرس IP
به اشتراک گذاشتن فايل ها
به اشتراک گذاشتن چاپگر
انجام تنظيمات امنيتي
به اشتراک گذاشتن اتصال اينترنت
نام گذاري کامپيوتر:
بعد از نصب سخت افزار هاي مورد نياز براي راه اندازي شبکه ، نوبت به نصب نرم افزار هاي آن مي رسد.
در اولين قدم بايد براي تک تک کامپيوتر هاي موجود در شبکه خود اسمي منحصر به فرد و غير تکراري انتخاب کنيد .
علاوه بر اسم کامپيوتر اسم گروه کاري يا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپيوتر هاي يک شبکه بايد عضو يک گروه کاري باشند .
ويندوز اکس پي :
براي نام گذاري کامپيوتر در ويندوز اکس پي اين مراحل را دنبال کنيد :
1-پنجره control panel را باز کنيد
2-اگر حالت نمايش آيکون ها به صورت کلاسيک نيست روي لينک classic VIEW کليک کنيد .در اين حالت بر نامه system را اجرا کنيد .
3-در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computername را انتخاب کنيد
4-همان طور که ملا حظه مي کنيد کامپيوتر يک اسم کامل دارد و يک گروه کاري . روي دکمه change کليک کنيد تا کادر محاوره بعدي ظاهر شود .
5-در کادر اول اسمي را تايپ کنيد که مي خواهيد به کامپيوتر تان اختصاص دهيد . اين اسم هر چيزي مي تواند باشد ، فقط نبايد تکراري باشد . مثلا اسم کامپيونر اول را pc 1 بگذاريد .
6-در کادر دوم اسمي را که مي خواهيد به گروه کاري خود اختصاص دهيد وارد کنيد .مثلا My office يا My Home يا هر چيز ديگر . حتي خود Work Group هم بد نيست.
7- در پايان OK و دوباره OK را بزنيد . اگر ويندوز خواست ري استارت کند قبول کنيد .

آدرس IP (TCP/IP Protocol)
آدرس IP نشاني هر کامپيوتر در شبکه است . کامپيوتر از طريق اين نشاني است که يکديگر را در شبکه پيدا مي کنند .
در هر شبکه آدرس IP هر کامپيوتر بايد منحصر به فرد و غير تکراري باشد .
در باره IP و آدرس دهي از اين طريق ، زياد ميتوان صحبت کرد ، اما از آنجا که در اين مقاله قصد پرداختن به تئوري را نداريم بلا فاصله دست به کار مي شويم . فقط ذکر اين نکته را ضروري ميدانيم که آدرس IP در واقع يک شماره چهار قسمتي است . هر قسمت عددي از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدي جدا مي شود . براي دسترسي به بخش آي پي ها بايد روي کانتکشن خود کليک راست کرده سپس وارد Properties بشويد. آنجا وارد TCP/IPProtocol بشويد.
مثلا 192.168.0.1 يک آدرس IP است .

در يک شبکه کوچک ، براي تمام کامپيوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را يکسان مي گيريم و فقط قسمت چهارم را براي هر کامپيوتر عدد متفاوتي را در نظر مي گيريم .
مثلا در کامپيوتر اول آدرس 192.168.0.1 و براي کامپيوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را مي نويسيم و به همين ترتيب در بقيه کامپيوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتي را مي دهيم .
پس از اتمام اين مراحل رايانه هاي شما با هم شبکه مي شوند.

فرستادن پيام در شبکه هاي LAN
براي اين کار ابتدا وارد Command Prompt مي شويم و در آن فرمان IPCONFIG را تايپ مي کنيم.
پس از چند لحظه در زير همين قسمت تمام آي پي هايي که در آن لحظه به کامپيوتر شما يا به شبکه Lan داخلي متصل هستند نوشته مي شود.
براي مثال:

192.168.0.1

192.168.0.2

و غيره…

روش کار:
براي شروع کار ابتدا يکي از آي پي ها را انتخاب مي کنيم و دستور زير را براي آن آي پي مي نويسيم:

NET SEND IP MESSAGE

که به ترتيب:

NET SEND : دستور اوليه مي باشد.

IP : اي پي شخص مورد نظر.

MESSAGE : پيغام مورد نظر مي باشد. براي مثال : ….. information

.

.
منبع : iranpur.com