راه اندازی سرویس DFS در ویندوز سرور 2012

راه اندازی سرویس DFS در ویندوز سرور 2012

راه اندازی سرویس DFS در ویندوز سرور 2012

وقتي مديران شبکه تصميم به راه اندازي File Server مي کنند، از سرويس DFS يا Distributed File System (سيستم فايل توزيع شده)، استفاده مي کنند تا روش هاي قديمي و سنتي راه اندازي فايل سرور نظير Standalone Share Point، را کنار بگذارند. دليل عمده استفاده مديران شبکه از سرويس DFS، افزونگي يا Redundancy اي هست که اين سرويس به ارمغان مي آورد. علاوه بر اين سرويس DFS دسترسي پذيري راحت تر و عملکرد بهتر را براي دسترسي يافتن به فولدر هاي Share شده در سطح دومين را به وجود مي آورد. روش هاي مختلفي با توجه به راه اندازي سرويس DFS وجود دارد که هر کدام مزايا و معايب خود را به همراه دارند. در اینجا برخي از اصطلاحات درباره ساز و کار سرويس DFS بیان می شود که قطعا در پروسه راه اندازي اين سرويس ضروري خواهد بود.

DFS Namespace: همانطور که از نام آن نيز پيداست، Namespace يک فضاي نام مرکزي براي سرويس DFS است که کاربران مي توانند تمام فولدر هاي اشتراکي که در آن فضاي نام ايجاد شده اند را بصورت يکپارچه مشاهده کنند.

DFS Namespace Server: همانطور که از نامش هم مشخص است، سروري است که DFS Namespace را ميزباني مي کند. DFS Namespace Root بالاترين سطح از DFS Namespace است، که هيچ تفاوتي با DFS namespace ندارد.

DFS Folder: فولدر DFS همان پوشه اشتراکي است که کاربران از طريق آدرس UNC به آن متصل مي شوند. DFS folder مي تواند در هر سروري که DFS root را ميزباني مي کند وجود داشته باشد.

Folder target: فولدر تارگت ها فولدرهايي هستند که، ابتدا در DFS Root ايجاد شده اند و سپس با ايجاد همان فولدر ها در DFS سرور هاي ديگر و انجام عمليات آن در DFS Root بين سرور هاي DFS اطلاعات آن Replicate مي شوند.

DFS Tree: يک DFS tree مرجعي است که به DFS ريشه يا روت اشاره مي کند. اولين DFS tree از DFS root ايجاد مي شود. DFS root شامل تمامي DFS tree هاي زيرشاخه خودش است که به آن لينک دارند.

DFS Replication

DFS Replication

مزاياي استفاده از DFS :

1. فولدر هاي Share شده در سطح شبکه به صورت سلسله مراتبي توسط DFS Root ايجاد مي شود. با اين وصف دسترسي کاربران به فولدر ها و فايل را تسهيل مي کند.
2. با Replicate شدن فولدر هاي share شده Fault Tolerance را برايمان فراهم مي کند که اين کار با استفاده از سرويس FRS انجام مي شود.
3. Load Balancing ميتواند با توزيع فولدر ها در سرتاسر سرورهاي موجود در شبکه ايجاد شود.

Standalone Namespaces در مقايسه با Domain Based Namespace :

اولين و مهم ترين سئوالي که قبل از راه اندازي سرويس DFS، پیش می آید اين است که مي خواهیم Standalone Namespacesرا راه اندازي کنیم يا Domain Based Namespace!!

Standalone Namespaces :

Standalone Namespaces محدوديت هاي زيادي نسبت به Domain Based Namespace دارد. براي مثال شما تنها يک standalone namespace براي هر سرور مي توانيد ميزباني کنيد. اما شما مي توانيد DFS Folder هاي متعددي درون DFS root ايجاد کنيد. آدرس دسترسي به standalone namespace به صورت زير است:

Server_Name.Domain_Name\DFS_Root_Name

Standalone Namespaces همانند ديگر پياده سازي هاي سرويس DFS به شما امکان مي دهد تا با ايجاد folder target ها، در DFS سرور هاي ديگر و Replicate شدن آن اطلاعات fault tolerance را براي DFS فراهم کنيد. استفاده از folder target هاي متعدد براي سرويس DFS شما درجه اي از fault tolerance را فراهم مي کند. همچنين اگر داده ها در يک محل مرکزي ذخيره شود عملکرد بهتري را فراهم مي کند. مشکلي که در استفاده از folder target هاي متعدد وجود دارد اين است که، اطلاعات سرور هاي Target يا هدف بايد با Standalone Namespaces سرور به صورت دستي، synchronize يا يکسان سازي شود. مگر اينکه سرور هاي DFS به Domain پیوسته شده باشد. اغلب standalone namespaces در محيط هايي استفاده مي شود که در آن Domain و اکتيو دايرکتوري وجود ندارد. همانطور که از نام آن هم پيداست standalone namespace در محيط هاي standalone استفاده مي شود.

Domain-Based Namespaces :

domain based namespaces نيازمند اين است که تمام DFS سرور ها به دامين يا اکتيو دايرکتوري join شده است. اين نوع از محيط ها اطلاعات DFS سرور را به طور اتوماتيک بين سرور هايي که Folder Target را ميزباني مي کنند، Synchronize مي کند. دسترسي به سرور domain based namespaces از طريق آدرس زير در دسترس است:

Domain_Name\DFS_Root_Name\\

در پياده سازي domain based namespaces سرور هاي DFS Root مي توانند بين چندين DFS سرور ميزباني شود.

Backup Strategy (استراتژي Backup گيري):

قابل ذکر است حتی اگر فايل ها در DFS tree ذخيره شوند و با سرور هاي ديگر اين اطلاعات Replicate شوند، نياز به تهيه نسخه Backup از آنها داريد. داشتن سرور هاي DFS replica از اطلاعات شما در برابر وقوع حادثه اي مانند fail شدن هارد ديسک جلوگيري مي کند. اما آن هيچ وقت از خرابي داده ها جلوگيري نمي کند. اگر فايلي دچار خرابي شد اطلاعات خراب شده در سرور هاي تارگت هم Replicate مي شود.
بخاطر اينکه داده ها در هر سرور DFS Replicate و يکسان سازي مي شوند. شما مي توانيد از يکي از سرور هاي DFS Replicate يک نسخه Backup تهيه کنيد. اما چيز مهمي که حتما بايد به خطر داشته باشيد، اين است که نرم افزاري که عمليات Backup گيري از داده هاي سرور DFS را انجام مي دهد، نبايد داده هاي آرشيو شده را هم به مجموعه اطلاعاتي که بکاپ گرفته شده اند اضافه کند. به اين دليل که file replication با فايل هاي بکاپ گرفته شده از نقطه نظر تاريخ و Time stamp(مهر زماني)، منجر به تداخل پارامتر هاي مذکور مي شود.

DFS Root:

ملاحظات متعددي درباره ايجاد DFS Root وجود دارد که بايد رعايت شود. می توانید با يک DFS Root خالي شروع به ايجاد آن کنيد. بنابراين با اين کار شما مي توانيد از Replicate شدن هر داده اي جلوگيري کنيد. DFS root بايد تنها شامل فولدر هايي باشد که توسط DFS مديريت مي شوند. و همچنين می توانید که از Replicate شدن داده هاي فولدر هاي درون DFS Namespace ريشه جلوگيري کنيد. به اين دليل که ويندوز علاوه بر replicate کردن اطلاعات root فولدر هاي تارگت را هم replicate خواهد کرد. به خاطر داشته باشيد که target folder ها در بسياري از نمونه ها به طور مستقل اطلاعات خودشان را با DFS ريشه Replicate مي کنند. پس راه اندازي replication در سطح Root افزونگي يا redundancy براي Replication فراهم نمي کند.

راه اندازی سرویس DFS در ویندوز سرور 2012

راه اندازی سرویس DFS در ویندوز سرور 2012

تصميم گيري براي اينکه چه Replication اي مناسب است و يا اصلا Replication لازم است؟

در هر حال DFS replication به شما در امر تقسيم بار کاري بين فايل سرور هاي متعدد کمک شاياني مي کند و ميزاني از fault tolerance يا تحمل خرابي را برايتان به ارمغان مي آورد. اما توجه کنيد که اين هميشه مطلوب نيست. براي مثال محيطي را در نظر بگيريد که کاربران به طور مداوم بر روي داده ها تغييرات اعمال مي کنند. در اين چنين محيط هايي هر آپديتي مي تواند شماره ورژن فايل را تغيير دهدکه باعث انجام فرآِيند DFS replication مي شود. اگر تعداد زيادي از اين آپديت ها بين فايل ها انجام شود به دنبال آن DFS Replication هاي زيادي انجام مي پذيرد که اصلا مناسب و مورد قبول نيست. اين حادثه در اصطلاح Replication storms(توفان Replication) ناميده مي شود.

Replication storms ها قابل جلوگيري هستند، زيرا ويندوز سرور 2008 و 2012 به شما اين امکان را مي دهد، تا مقدار پهناي باندي که توسط فرآيند Replication مصرف مي شود را محدود کنيد. مشکلي که در اين قابليت وجود دارد اين است که اگر DFS replication پهناي باند کافي براي انجام دادن فرآيند replication نداشته باشد داده هايي که بايد replicate مي شدند، بلافاصله با ديگر سرور ها synchronize نمي شوند که مي تواند منجر به بوجود آمدن تداخل در ورژن هاي فايل شود.

به طور معمول بهترين محيط ها محيط هايي هستند که کاربران از فايل سرور هاي ديگر داده ها را مي خوانند، اما تغييرات زيادي روي آنها ايجاد نمي کنند. در اينگونه محيط ها بارکاري replication، مينيمم است زيرا: replication زماني اتفاق مي افتد که آپديتي اتفاق بيافتد.
اگر کاربران سازمان بطور مداوم فايل ها را بروز رساني مي کنند، شما مي توانيد يک replication schedule براي آن تعريف کنيد تا در ساعات کاري غير اوج اقدام به replicate کردن داده هايي که مي خواهند بروز رساني شوند، انجام دهد با اين کار صرفه جويي موثري در پهناي باند لينک شبکه شما مي شود. بار ديگر نيز اين کار مي تواند منجر به تداخل ورژن در دو نمونه جداگانه از فايل ها در هر بروز رساني شود.

نتيجه گيري:

شما می توانید مطالب ذکر شده شده را درمحيط هاي عملياتي براي اطمينان حاصل کردن از اينکه DFS Replication در شرايط مناسب انجام پذيرد به کار بگيريد.

منبع:Itpro.ir